بدنام؛ یک رمان بلند عامه پسند!

 این چند خط نقد کیفی سریال «بدنام» نیست بلکه پاسخ به یک سؤال احتمالی است. برای عده‌ای شاید پربیننده شدن سریالی مثل «بدنام» عجیب باشد. یک عاشقانه با داستانی بسیار ساده که پیش از این بارها مشابه آن را با جزئیاتی متفاوت در آثار مختلف دیده ایم. اما خب برای آنها که با مفهوم غریزه و عامه پسندی آشنا باشند خیلی جای تعجب ندارد سریالی از جنس «بدنام» نظر طیف زیادی از مخاطبان را به خود جلب کرده باشد. خصوصا که سازندگانش احتمالا مفهوم عامه پسندی را به خوبی می‌شناسند و بلدند محصول خود را چطور عرضه کنند که توجه بگیرند.

کتاب خوان‌ها خوب می‌دانند. از سخت ترین کارها در ادبیات خواندن رمان های بلند عاشقانه است. همان‌ها که در عین نرم بودن، در عمق داستان نسبت به احساسات، بی رحم و ناجوانمردند. جالب است که بیشتر وقت‌ها نسبت به ژانرهای دیگر داستان نویسی کم ارزش شمرده می‌شوند اما همیشه از پرفروش ترین‌ها بوده‌اند. هم خودشان، هم هر فیلم و سریال مشابه شان ساخته می‌شود.

«بدنام» از جنس همان رمان هاست. سریالی که از شانس بدش گیر نتفلیکس نیفتاده تا همه قسمت هایش را یکجا ارائه کند و مخاطب باید برای دیدن هر قسمتش یک هفته صبر کند. آن هم برای ملودرامی که جز داستان عشق قرار نیست چیز بیشتری به مخاطبش بدهد. یعنی وظیفه‌ای ندارد. کار ملودرام عاشقانه نشان دادن عشق است فقط. این همان نکته‌ای که در مورد رمان های بلند عاشقانه نیز صدق می‌کند. داستانهایی که یک سفر عاشقانه را با تمام بالا پایین‌ها و جزئیات حسی اش برای مخاطب روایت می‌کنند و خب کار سختی است مخاطب امروز را پای داستان عشق نگه داشتن.

طبیعتا هر اثری، جهان عاشقانه خودش را روایت می‌کند و هر کدام که غرایز حسی، عاطفی و گاهی جنسیِ مخاطب بیشتری را جلب و جذب کند، طبیعتا پرفروش تر می‌شود. و نکته مهم ترش که بیشتر افراد توجه خاصی به آن ندارد این است که معمولا لذت بخش ترین سرگرمی انسان شنیدن داستان درباره غرایز و آرزوهای خودش است. تاریخ سینما در فیلم های پرفروش و تاریخ تلویزیون در پربیننده ترین‌ها به راحتی این نکته را ثابت می‌کند. «بدنام »هم اگر موفق شده یعنی به هر دلیلی توانسته بخشی از احساسات مخاطب را درگیر خودش کند.

عامه پسندی نه خوب است نه بد. یک ویژگی است که آثار زیادی نمی‌توانند به آن دست پیدا کنند. اینکه عامه پسندها چه کیفیتی دارند یا چقدر در ذهن مخاطب خود ماندگار می‌شوند بحث دیگری است. اما پرفروش یا پربیننده بودن، آن هم در عصر فعلی، حتما دلایلی بیشتر و جامعه شناسانه تر از وایرال کردن چند ویدیو در فضای مجازی یا چند نقد مثبت سفارش شده، دارد. اثری که حرف عامه شود حتما مردم بخشی از خود یا جهان اطرافشان را در آن یافته‌اند و این خود دستاورد مهمی است برای یک اثر و همزمان سوژه خوبی برای بررسی یک جامعه که کدام بخش خود را در اثری مثل «بدنام» پیدا می‌کند که پیگیر قصه آدم های داستانش می‌شود.

منبع: شرق