کار دشوار اداره کشور

فتح الله جوادی در یادداشتی در روزنامه اطلاعات نوشت:

در حالی که هیئت‌های ایران و آمریکا در کنار نمایندگانی از پاکستان و قطر در هتل تشریفاتی بورگن اشتوت در کنار دریاچه زیبای لوسرن و در منظری زیبا از کوهستانهای آلپ نخستین دور مذاکرات حساس خود را برگزار کرده‌اند، این یادداشت هم می‌توانست پیرامون همین رویداد مهم باشد که اگر مهمترین رویداد خبری دنیا در این روزهای داغ برگزاری جام جهانی نباشد قطعاً یکی از مهمترین تیترهای خبری رسانه‌های بزرگ دنیاست. بخصوص آنکه هم در ایران و هم در آمریکا جریان‌هایی علم مخالفت برداشته و چندان دل‌خوشی از این نبرد دیپلماتیک و اصولاً هر توافقی ندارند. همان گونه که بسیاری از رسانه‌ها و دیپلمات‌های رژیم کودک‌کش اسرائیل خشم خود را از هرگونه توافقی پنهان نمی‌کنند، اما چون دیروز و روزهای قبل یادداشت‌هایی به تفصیل در این باره روزنامه توسط عزیزان همکار قلمی شده، بحث و بررسی در این باب را به وقت دیگری وا می‌نهیم و باب مبحث دیگری را می‌گشائیم که به نظر تا حدی مظلوم و مغفول مانده است.

در این سه ماه و اندی شب و روز از حماسه خیابان و شب‌های شور و شعور مردمان صبور و مقاوم این دیار گفتیم که همچنان در صحنه‌اند، که هزاران آفرین بر آنان باد.

از شهادت جانگداز عزیزان و سرداران بی‌بدیلی گفتیم که جان در ره جانان نهادند و مظلومانه به شهادت رسیدند که سرسلسله آنان امام شهیدی است که همراه جمعی از اعضای خانواده جاودانه شدند و سوگی مانا و ماندگار بر دل گذاردند. از نوگلان پرپر میناب و فاجعه تابسوز لامرد و دهها حادثه تلخ و جنایت و تخریب و ترور و کشتار دیگر.

و نیز از سلحشوری نیروهای مسلّح و دلاوریهای حماسه‌ساز آنان در میدان که در نبرد نابرابر با قدرت اول نظامی دنیا و شریک جنایت‌کارش حماسه‌های ماندگاری از مقاومت آفریدند. حتی از تیم دیپلماسی و مذاکرات سخت و فشرده و تلاشی که در این عرصه صورت گرفته هم روایت و خبر و تحلیل و گپ و گفت کم نبود اما به گمانم از یک جبهه دیگر کمی غفلت شد. گرچه آنها هم به وظیفه عمل کردند و قاعدتاً منتی ندارند، اما باید گفت که دشواری اداره کشور هم کار ساده‌ای نبود. در طول قریب به چهار ماه زنجیره تأمین و توزیع کالا و خدمت که می‌توانست با وجود جنگ بی‌رحمانه، بمباران‌های ویرانگر و حمله به زیرساخت‌های حیاتی کشور به طرز مشهود و نمایانی از هم بگسلد اما پایدار ماند. کمبودی احساس نشد حتی وقتی به چندین مجتمع پتروشیمی، پالایشگاه، دهها نیروگاه و مرکز امدادی و درمانی و بیمارستانی حمله شد زندگی روزمره مردم، تأمین آب، برق، گاز، سوخت، بنزین و... آنان دچار وقفه نشد. گرانی و تورّم و افسارگسیختگی قیمت‌ها و رشد گاه عجیب و غریب آن البته بود و هست که موجب ایجاد فشار بر اکثریت آحاد جامعه شد که قاعدتاً محل نقد و گلایه هست اما کمبود نبود. جریان عادی زندگی مختل نشد که شایسته یادآوری و سپاس است و جفاست که عده‌ای از سر هر قصد و نیّتی، با نادیده گرفتن تلاش دولت و به‌ویژه رئیس جمهور، او را متّهم به سازشکاری و عافیت‌طلبی و مقابله با جریان انقلابی کنند. و یا این انگاره را بر سر زبان و شعار و تحلیل بیاورند که او بر رهبری فشاری آورده و چیزی را بر ایشان تحمیل کرده است که هم نامرادی در حق او و هم نوعی وهن مقام رهبری است که چون پدر و  امام شهید، نه اهل سازش است و نه سفارش بلکه قائل به ۳ اصل اساسی عزت، حکمت و مصلحت.

و لذا نیّت خوانی‌ها و برداشت‌های اشتباه برخی از پیام اخیر ایشان در موافقت با مذاکرات نباید محملی برای حمله به رئیس جمهور یا تیم مذاکره قرار گیرد. به‌ویژه آنکه با توجه به تسلط واژگانی رهبر انقلاب و انتخاب دقیق و درست کلمات و عادت مألوف احترام به ساختارهای موجود قانونی و مردم‌سالارانه نظام، چنین اتهامی محلی از اعراب ندارد و نمی‌تواند و نباید مورد سوء استفاده و یا مصادره به مطلوب قرار گیرد. کاملاً پیداست که آنچه گفته آمد به معنای تأیید و تصدیق تمام عملکرد دولت در همه زمینه‌ها و بری بودن کارکرد دستگاه اجرایی از اشکال و انتقاد نیست به‌ویژه در مورد ضرورت کنترل بازارها و کشیدن ترمز قیمت‌ها می‌توان به تفصیل بحث و نقد کرد اما سخن آن است که تلاش و مجاهده و همراهی دولت در میانه این جنگ ترکیبی و سخت که کیان نظام و ایران را هدف گرفته بود و خوشبختانه به هسته سخت ایران مقاوم و متحد و سرفراز خورد را هم نباید نادیده گذارد و انگاشت. 

ملتی که تسلیم ناپذیری و صبر و مقاومت و پایداری ناشی از فرهنگ و تمدن هزاران ساله را در مکتب آزادگی منبعث از مکتب عاشورا و سالار شهیدان آبدیده‌اش کرده و حال در عصر جدید و در جریان جنگ اخیر رمضان با بعثتی دوباره جلوه و جلایی تازه بدان بخشیده است.

کوتاه سخن آنکه باید قدر همه خدمتگزاران صدیق کشور را دانست و نعمت وحدت و انسجام ملی ایجاد شده را پاس داشت و از هر بحث و نقل و جدلی که موجد نفاق و شقاق است جلو گرفت.