بارشهای سیلآسا در مریخ
یافتههای جدید از سیاره سرخ، فرضیات قبلی دانشمندان مبنی بر «سرد و یخی» بودن مریخ باستانی را به چالش کشید. پژوهشهای تازه نشان میدهند که مریخ در میلیاردها سال پیش، نه یک بیابان منجمد، بلکه سیارهای گرم با بارشهای شدید و پایدار باران بوده است.
دانشمندان با تحلیل دادههای مریخنورد «استقامت» (Perseverance) در دهانه جزرو، نوعی کانی رسی به نام کائولینیت را کشف کردهاند. ترکیب شیمیایی این رسها که غنی از آلومینیوم و تیتانیوم هستند، ثابت میکند که این مواد نه بر اثر آتشفشان یا برخورد شهابسنگ، بلکه در پی هوازدگی طولانیمدت زیر بارانهای سنگین شکل گرفتهاند.
مریخ؛ قابلسکونتتر از همیشه
این مطالعه که مربوط به دوره تاریخی «Noachian» (حدود ۴ میلیارد سال پیش) است، نشان میدهد:
مریخ دارای آب مایع پایدار بر سطح خود بوده است.
اقلیم آن با دوره گلخانهای زمین قابل مقایسه است.
شرایط مرطوب و معتدل احتمالاً از هزاران تا میلیونها سال دوام داشته است.
چرا این کشف مهم است؟
این نتایج، سناریوی مریخِ سرد و برفی را کنار میزند و این سیاره را در ردیف محتملترین مکانها برای جستوجوی نشانههای حیات باستانی قرار میدهد. وجود رودخانهها و دلتاهای خشکشده که اکنون در مریخ میبینیم، حاصل همین دوران پرباران و گرم بوده است.
