باید از گفتمان انتقام فاصله بگیریم/ در داخل کشور از رادیکالیزم فکری، فرهنگی و رفتاری دوری کنیم
سخنگوی حزب اعتماد ملی گفت: اگر بخواهیم با آمریکایی‌ها به صلح پایدار برسم اما در پس ذهنمان این باشد که انتقام ستم‌ها و جنایت‌های گذشته را بگیریم، به مطلوب نخواهیم رسید. روشن است که این رفتار به معنای نیست که گذشته را فراموش کنیم. گذشته را فراموش نمی‌کنیم اما از آن می‌گذریم تا آینده جدیدی را بسازیم. دال مرکزی چنین گفتمانی «عبور از گذشته تلخ برای ساختن آینده » شیرین است.
صادق جوادی‌حصار، سخنگوی حزب اعتماد ملی، در گفت‌وگو با آوش درباره جزئیات دیدار فعالان سیاسی با رئیس‌جمهور گفت: سه شنبه شب هفتم مهرماه جاری در نهاد ریاست جمهوری نشستی انجام شد که جمع قابل توجهی از چهره‌های سیاسی و فرهنگی، فعالان رسانه، اساتید دانشگاه، صاحبنظران اصلاح‌طلب و حامیان آقای پزشکیان حضور داشتند. محور اصلی بحث فعال‌سازی گفت‌وگوهای ضروری درباره تفاهم نامه اسلام آباد و جستجو از طُرق مناسب برای رسیدن به پایان جنگ و اجرایی کردن این سند ارزنده و تاریخی بود. آشکار است که همه افراد حاضر حرفی برای گفتن و دیدگاهی برای ارائه به جمع و جناب رییس جمهور داشتند اما فرصت کم و سخن بسیار مجال نداد که شنونده سخنان بیش از ۱۳ تن از ناطقان گرامی باشیم و در پایان نیز رییس جمهور صحبت کرد.
او افزود: تفاهم اسلام آباد دستاورد بسیار بااهمیت و بزرگی است؛ تفاهم نامه‌ای در این سطح که به امضای روسای جمهور ایران و آمریکا رسیده باشد، بی سابقه است. باید برای اجرا و توسعه آن و نیز تکمیل مواد تفاهم‌نامه همه اضلاع قدرت سخت و نرم کشور در کنار ابعاد نظامی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی با کمک اندیشمندان دانشگاهی و حوزوی تلاش کنند تا این تفاهم‌نامه به مرحله اجرا برسد و به صلحی پایدار میان دو کشور دست پیدا کنیم.
جوادی‌حصار گفت: به نظر من آنچه باعث جنگ ایران با آمریکا و اسرائیل شد، استقلالی بود که ایران از بلوک غرب - به ویژه آمریکا- در حوزه تصمیم‌سازی، تصمیم‌گیری و کنش‌های سیاسی منطقه‌ای و جهانی می‌خواست. انقلاب اسلامی با هدف دست یافتن به استقلال صورت گرفت اما آمریکایی‌ها مقاومت کردند و نهایتاً به جنگ رسیدیم. در این جنگ، آن چیزی که بیش از همه مدنظر آمریکایی‌ها بود، شکستن چارچوب رفتار مستقل و متلاشی کردن نظام جمهوری است. آنها کوشیدند ایران را از کرسی استقلال و مخالفت با دول قدرتمند غربی و در راس آنها آمریکا به زیر بکشند.
او افزود: بنابراین ایران برای پایداری، حفظ استقلال و تقویت قدرتی که در این سال‌ها به دست آورده نیازمند دو عنصر تداوم بخش و قدرت آفرین است. اول، کسب انسجام ملی به معنای حقیقی کلمه و دوم توسعه اقتصادی که باعث پایداری‌و ثبات انسجام کشور است.
او ادامه داد: انسجام بین ارکان نظام و مردم هم از دو راه تقویت می‌شود. اول رفتار مشروعیت ساز حاکمان به نحوی که مردم آن را بپذیرند و مورد بعدی، وجود گفتمان و فهم مشترک دولت و ملت از موضوعات و اقتضائات کشور است. یعنی اگر حاکمان بگویند استقلال می‌خواهیم و مردم معنی این استقلال را فهم نکنند و مراد آنها از استقلال چیز دیگری باشد، یا آنها بگویند ما باید قدرتمند باشیم و مردم نتیجه قدرت حاصله را در سبد هزینه و فایده شخصی و جمعی خودشان به صرفه تلقی نکنند و نتیجه قدرتمندی نظام را علیه امنیت عمومی شهروندان تلقی کنند، نه در سبد منافع ملی، از مسیر اصلی انسجام بخش ملی فاصله گرفته‌ایم. بنابراین یکی از لوازم انسجام، گفتمان مشترک دولت و ملت است.
سخنگوی حزب اعتماد ملی افزود: دومین بحث در حوزه مشروعیت، اعتماد مردم به حاکمان است. اگر یک حاکم مورد تأیید مردم باشد یک مطلوب را نصف و نیمه هم که اجرا کند، مردم از او می‌پذیرند اما اگر همین حاکم مورد تأیید مردم نباشد و به او باور نداشته باشند، اجرای کامل قانون هم خیلی برایشان مشروعیت‌ساز نیست. مردم باید از عمل حاکمان راضی باشند؛ یعنی خروجی رفتار حاکمان باید برای مردم رضایت ایجاد کند. به نظرمن این موضوع در مسیر مشروعیت‌آفرینی برای حاکمیت خیلی مهم است.
جوادی‌حصار گفت: مشارکت واقعی در همه ابعاد یک ضرورت است. یعنی مردم باید در همه فعل و انفعالات حاکمیتی، دولتی و سیستماتیک کشور مشارکت داشته باشند؛ رفراندوم برگزار کنند، رأی بدهند، انتخاب کنند، یا انتخاب شوند تا مشروعیت نظام تقویت شود.
او درباره ضرورت تغییر گفتمان در قبال آمریکا نیز اظهار کرد: موضوع بعدی که باید در ادامه مسیر اجرای تفاهم نامه اسلام آباد در برابر آمریکا انجام دهیم، این است که گفتمانی به دور از انتقام‌جویی ارائه کنیم. اگر بخواهیم با آمریکایی‌ها به صلح پایدار برسم اما در پس ذهنمان این باشد که انتقام ستم‌ها و جنایت‌های گذشته را بگیریم، به مطلوب نخواهیم رسید. روشن است که این رفتار به معنای نیست که گذشته را فراموش کنیم. گذشته را فراموش نمی‌کنیم اما از آن می‌گذریم تا آینده جدیدی را بسازیم. دال مرکزی چنین گفتمانی «عبور از گذشته تلخ برای ساختن آینده » شیرین است.
جوادی‌حصار ادامه داد: از جمله تهدیدهایی که تاکنون متوجه استقلال و یکپارچگی کشور بوده، تجاوز خارجی است. راه پیشگیری از تجاوز خارجی، انسجام و قدرت داخلی است. اگر واقعاً دشمن باور کند که ما قدرتمندیم، به ما تجاوز نخواهد کرد. برای جلوگیری از تجاوز خارجی باید بنیه عمومی کشور از راه مشارکت حداکثری مردم تقویت شود. هر کاری که در جهت مخالف انسجام کشور باشد، آب ریختن به آسیاب دشمنانی است که از بنیان، مخالف استقلال ایران‌اند و در شرایط کنونی هم با نتیجه‌بخش بودن تفاهم‌نامه اسلام‌آباد به شدت مخالفت می‌کنند.
او افزود: برای اینکه به انسجام داخلی برسیم باید اتفاقاتی را رقم بزنیم. مهم‌ترین اتفاق این است که در داخل کشور از رادیکالیزم فکری، فرهنگی و رفتاری در همه ابعاد دوری کنیم. تندروی بی‌حد و مرز و تا حد انکار و انهدام دیگران، راه را بر انسجام داخلی می‌بندد. مورد بعدی باید به سمت ظرفیت‌سازی‌های نوین با استفاده از نیروهای میانه جریان‌های مختلف اصولگرا، اصلاح‌طلب و ملی حرکت کنیم.
او در پایان تأکید کرد: ما باید حتماً گفتمان انتقادی مرسوم در جامعه امروز ایران را که هر نوع تخریب را ذیل مفهوم نقد جای می‌دهد، به گفتمان اصلاحی تبدیل کنیم. در گفتمان اصلاحی اصیل، مبنای همه رفتارها و گفتارها خیراندیشی و خیرخواهی برای طرف مقابل است. اگر کسی با فردی در گفت‌وگو به جدال ناپسند می‌رسد، آن گفت‌وگو از جنس خیرخواهی و اصلاح نیست، هدف آن تخریب است. باید بنیان‌های حاکمیت ملی را تقویت کرده، در مواجهه با موضوعات و چالش‌های مختلف «گفتمان اصلاحی » را مشروط به عقلانیت، قانون و خیراندیشی وحدت‌آفرین بستر امور قرار دهیم. برای چنین رفتاری نیز باید به سمت تبدیل کنش‌های اجتماعی به کنش‌های انسجام‌بخش تشکیلاتی در حوزه‌های متفاوتی که می‌توانند بنیان‌های کشور را به یک مجموعه معقول و سنجیده و اثربخش تبدیل کنند، حرکت کنیم.
