جهانبخش حقیقت را گفت؛ گاهی باید روبهروی آینه ایستاد
پس از عملکرد تیم ملی در جام جهانی، پذیرش ضعفها و بررسی همهجانبه مشکلات، گام مهمی برای آینده فوتبال ایران است؛ موضوعی که علیرضا جهانبخش نیز با تأکید بر ضرورت خودانتقادی به آن اشاره کرده است.
نزدیک به سه هفته از پایان کار تیم ملی در جام جهانی 2026 میگذرد، تیمی که با سه تساوی مقابل نیوزیلند، بلژیک و هلند و کسب ۳ امتیاز نتوانست به مرحله حذفی صعود کند و در همان مرحله گروهی مانند دورههای قبل به کارش پایان داد.
بدیهی است که نتایج تیم ملی را باید با توجه به شرایط سختی که از نظر آمادهسازی، بازی تدارکاتی و برپایی کمپ نهایی در مکزیک با وجود انجام بازیها در آمریکا داشت، تحلیل کرد و این مشکلات را نادیده نگرفت. به خصوص که ملیپوشان برخلاف دورههای قبل در یک شرایط نرمال نتوانستند برای حضور در جام جهانی آماده شوند و چالشهایی که امیر قلعهنویی و شاگردانش در این مسیر داشتند، سهم زیادی در عملکردی که تیم در جام جهانی ثبت کرد، داشت.
با این حال طبیعی است که تیم ملی ضعفها و حواشی درونی هم داشت که نباید آنها را از نظر دور داشت و بررسی همهجانبه عواملی که در عملکرد تیم در جام جهانی موثر بود، به طور قطع به آسیبشناسی واقعبینانهتری در جهت رفع مشکلات کمک خواهد کرد.
بدیهی است کارشناسان فوتبال نقدهایی به انتخابها و برنامههای تاکتیکی تیم ملی در جام جهانی، مطرح کردهاند، همچنین نباید کتمان کرد که برخی واکنشها از سوی برخی بازیکنان و همچنین کادر فنی تیم ملی در مواجهه با نقدهای فنی و غیر فنی که به آنها میشد، نیز در عملکردی که تیم به نمایش گذاشت، تاثیرگذار بود.
به همین خاطر باید در نقد تیم ملی همه چیز کنار هم چیده شود و سهم هر چالش و مشکل در نتایجی که ملیپوشان در جام جهانی گرفتند، به اندازه تاثیری که داشتند، دیده شود.
با این حال نقدهای منصفانه و فنی که به تیم ملی وارد شده است، پس از پایان کار تیم ملی در جام جهانی، کمتر از سوی کادر فنی و همچنین بعضی از بازیکنان مورد استقبال قرار گرفته و حتی برخی گاردهای شدیدی هم نسبت به این نقدها نشان دادهاند که شکاف بین تیم ملی و منتقدان دلسوز و فنی را بیشتر کرده است.
به طور قطع این چنین نگاهی به انتقادات منصفانه و نه از روی حب و بغض، نمیتواند به رفع چالشها و مشکلاتی که تیم ملی در جام جهانی با آن روبرو بود، کمک کند و سبب خواهد شد که ضعفها کمتر یا اصلا دیده نشود و تاثیر این عدم قبول مشکلات در روند تیم ملی ادامهدار باشد.
در چنین فضایی به نظر میرسد صحبتهای علیرضا جهانبخش کاپیتان تیم ملی فوتبال را باید ستود، او برخلاف اکثر کادر فنی و بازیکنان که مقابل نقدها گارد گرفتهاند، خود انتقادی را پیش گرفت و سعی کرد آسیبشناسی کارنامه تیم ملی همهجانبه و با در نظر گرفتن همه موانع، حواشی و مشکلات باشد.
جهانبخش در یک برنامه تلویزیونی به نقد از درون تیم ملی پرداخت تا نشان بدهد که عوامل درونی که در ثبت عملکرد ملیپوشان تاثیرگذار بوده را نیز در نظر میگیرد و نمیخواهد یکطرفه به قاضی برود.
او گفت: بعضی از حواشی علیه تیم ملی را خود بازیکنان به وجود آوردند. نوع برخورد کادر فنی با انتقادها باید منطقی و مبتنی بر واقعیت باشد.
صحبتهای جهانبخش در صورتی که مورد توجه قرار بگیرد، به طور قطع میتواند بابی را باز کند که عملکرد تیم ملی فوتبال از همه زوایا، چه از زاویه ضعفهای درونی تیم و چه ضعفهای بیرونی که بر تیم تحمیل شد، مورد آسیبشناسی قرار بگیرد.
در صورت استقبال از خود انتقادی در تیم ملی که جهانبخش گام اول آن را برداشت، میتوان نگاه امیدوارکنندهای به برطرف شدن مشکلاتی که سبب شد تیم نتواند در جام جهانی بهتر نتیجه بگیرد، داشت و روی ثبت عملکردی قابلقبولتر در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ در عربستان حساب بیشتری باز کرد.
