بهای نجومی فرزندآوری؛ اقتصاد ناباروری زیر ذرهبین
تحریریه آوش/ ناباروری برای بسیاری از زوجهای جوان به یکی از مهمترین چالشهای زندگی تبدیل شده و آیویاف یا لقاح آزمایشگاهی، آخرین امید برای فرزنددار شدن است؛ اما این مسیر، به ویژه با درخواست تعیین جنسیت، هزینههایی دارد که در برخی موارد از ۷۰۰ میلیون تومان هم عبور میکند.
ناباروری برای بسیاری از زوجهای جوان به یکی از مهمترین چالشهای زندگی تبدیل شده و آیویاف یا لقاح آزمایشگاهی، آخرین امید برای فرزنددار شدن است؛ اما این مسیر، به ویژه با درخواست تعیین جنسیت، هزینههایی دارد که در برخی موارد از ۷۰۰ میلیون تومان هم عبور میکند. هزینه پایه هر چرخه آیویاف در ایران بین ۴۵ تا ۶۵ میلیون تومان براورد شده است؛ رقمی که در هند ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ دلار، در ترکیه ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار، در آلمان ۳۵۰۰ تا ۶۰۰۰ یورو، در انگلیس ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ پوند و در آمریکا ۱۲ تا ۱۵ هزار دلار برآورد میشود.درمان با مشاوره و آزمایشهای اولیه آغاز میشود که ۵ تا ۱۵ میلیون تومان هزینه دارد. داروهای تحریک تخمدان بین ۴۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان، عمل برداشت تخمک ۱۵ تا ۳۰ میلیون تومان و لقاح آزمایشگاهی و کشت جنین ۲۰ تا ۴۰ میلیون تومان هزینه دارد. در صورت نیاز به میکرواینجکشن نیز ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان دیگر به هزینهها افزوده میشود.برای انتخاب جنسیت، بیوپسی جنین ۲۰ تا ۴۰ میلیون تومان و آزمایش ژنتیکی بین ۳۰ تا ۶۰ میلیون تومان هزینه دارد. انتقال جنین نیز ۵ تا ۱۵ میلیون تومان است. اگر جنین اضافی باقی بماند، فریز آن ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان هزینه اولیه و سالانه ۳ تا ۵ میلیون تومان هزینه نگهداری دارد. به همین دلیل، هزینه آیویاف برای تولد فرزند پسر معمولا به ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان میرسد.
با افزایش سن مادر، کاهش کیفیت تخمک یا نیاز به تکرار دو تا سه سیکل درمان، هزینهها به سرعت افزایش پیدا میکند. استفاده از داروهای وارداتی، آزمایشهای ژنتیکی، فناوریهای پیشرفته، تکرار پانکچر، فریز جنین و خدمات کلینیکهای خصوصی میتواند مجموع هزینه را از ۷۰۰ میلیون تومان فراتر ببرد. در این میان، بیمههای پایه تنها تا ۹۰ درصد خدمات پایه درمان ناباروری را در مراکز دولتی پوشش میدهند اما هزینههای تعیین جنسیت و آزمایشهای ژنتیکی را تقبل نمیکنند؛ بنابراین بخش بزرگی از این مسیر پرهزینه، همچنان بر دوش خانوادههاست.
