مسی و پایان یک قصه ۲۱ ساله با آلبی‌سلسته/ مرثیه لئو...
بعضی بازیکنان بازنشسته می‌شوند، بعضی‌ها خداحافظی می‌کنند و بعضی دیگر، وقتی از فوتبال ملی کنار می‌روند، بخشی از تاریخ این ورزش را با خودشان می‌برند. لیونل مسی در دسته سوم قرار می‌گیرد. ستاره‌ای که بیش از دو دهه پیراهن آرژانتین را بر تن کرد، حالا در آستانه آخرین حضور ملی خود قرار گرفته تا یکی از طولانی‌ترین و پرافتخارترین فصل‌های تاریخ فوتبال ملی را به پایان برساند.
مسی بامداد چهارشنبه در ورزشگاه مونومنتال مقابل بنین برای آخرین بار با پیراهن آلبی‌سلسته به میدان خواهد رفت؛ دیداری که از نظر نتیجه و اهمیت مسابقات شاید یک بازی دوستانه باشد، اما برای فوتبال آرژانتین معنایی بسیار فراتر از یک مسابقه دارد. این بار قرار نیست مردم برای دیدن یک بازی به ورزشگاه بروند؛ قرار است آخرین پرده از حضور بازیکنی را تماشا کنند که سال‌ها فوتبال آرژانتین با نام او شناخته شد.
از یک اخراج تلخ تا پادشاهی در آلبی‌سلسته
داستان مسی با آرژانتین اصلاً شبیه یک افسانه آرام و بی‌دردسر آغاز نشد. نخستین بازی او برای تیم ملی بزرگسالان در ۱۷ آگوست ۲۰۰۵ برابر مجارستان بود و شاید کمتر کسی تصور می‌کرد بازیکنی که آن روز تنها چند دقیقه پس از ورود به زمین با کارت قرمز اخراج شد، قرار است سال‌ها بعد به بزرگ‌ترین ستاره تاریخ فوتبال این کشور تبدیل شود. مسی در دقیقه ۶۶ وارد زمین شد و تنها دو دقیقه بعد از بازی اخراج شد؛ شروعی عجیب برای مسیری که بیش از ۲۱ سال ادامه پیدا کرد. از آن روز تا امروز، او در ۲۰۷ بازی ملی به میدان رفته، ۱۲۵ گل زده و ده‌ها رکورد را به نام خود ثبت کرده است.اما ارزش داستان مسی فقط در اعداد خلاصه نمی‌شود. او سال‌ها با یک سؤال بزرگ در فوتبال آرژانتین زندگی کرد: آیا می‌تواند برای تیم ملی همان بازیکنی باشد که در باشگاه بود؟ سال‌ها طول کشید تا جواب این سؤال را با جام بدهد.
سال‌های شکست، فشار و حسرت
مسی در بخش بزرگی از دوران ملی خود، ستاره تیمی بود که همیشه از او انتظار معجزه داشت. شکست در فینال جام جهانی ۲۰۱۴ مقابل آلمان، دو شکست متوالی در فینال کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ و فشار سنگین افکار عمومی، تصویری متفاوت از مسیر ملی او ساخته بود. حتی در مقطعی کار به جایی رسید که مسی پس از شکست آرژانتین در فینال کوپا آمریکا ۲۰۱۶ اعلام کرد از تیم ملی کناره‌گیری می‌کند. برای بازیکنی که همه چیز در فوتبال باشگاهی به دست آورده بود، فوتبال ملی تبدیل به زخمی شده بود که هر بار با یک شکست تازه سر باز می‌کرد. اما قصه هنوز تمام نشده بود.
وقتی جام‌ها بالاخره از راه رسیدند
بازگشت مسی به تیم ملی، آغاز فصل دیگری از این داستان بود؛ فصلی که تقریباً همه چیز در آن تغییر کرد. آرژانتین در کوپا آمریکا ۲۰۲۱ قهرمان شد و مسی سرانجام نخستین جام بزرگ خود با تیم ملی بزرگسالان را بالای سر برد.یک سال بعد، نوبت فینالیسیما رسید و سپس بزرگ‌ترین اتفاق ممکن. قطر.جام جهانی ۲۰۲۲.
مسی در ۳۵ سالگی به جامی رسید که بیش از هر افتخار دیگری در کارنامه‌اش جای خالی آن احساس می‌شد. آرژانتین در فینالی تاریخی فرانسه را شکست داد و مسی، پس از سال‌ها انتظار، جام جهانی را بالای سر برد؛ همان تصویری که شاید برای سال‌ها در ذهن فوتبال‌دوستان جهان باقی بماند.بعد از آن، کوپا آمریکا ۲۰۲۴ هم به ویترین افتخارات او اضافه شد تا داستان مسی با آرژانتین، از قصه یک ستاره ناکام در فینال‌ها به داستان پرافتخارترین نسل تاریخ معاصر این تیم تبدیل شود.
رکوردهایی که احتمالاً سال‌ها دست‌نخورده می‌مانند
مسی حالا با ۲۰۷ بازی، رکورددار بازی ملی در تاریخ آرژانتین است و با ۱۲۵ گل، فاصله زیادی با سایر گلزنان این تیم دارد. ۶ حضور در جام جهانی، ۳۴ بازی در این رقابت‌ها و ۲۱ گل در جام جهانی نیز بخشی دیگر از کارنامه‌ای است که احتمال شکستن بسیاری از رکوردهای آن آسان نخواهد بود.او همچنین در مسابقات انتخابی جام جهانی ۳۶ گل به ثمر رسانده و یکی از چهره‌های ماندگار تاریخ رقابت‌های انتخابی در آمریکای جنوبی محسوب می‌شود.اما شاید مهم‌تر از همه این اعداد، تعداد جام‌هایی باشد که مسی در نهایت با آرژانتین به دست آورد: قهرمانی جام جهانی زیر ۲۰ سال در سال ۲۰۰۵، طلای المپیک پکن، دو قهرمانی کوپا آمریکا، فینالیسیما و جام جهانی.مسیر او از بازیکنی که در نخستین بازی ملی‌اش اخراج شد تا کاپیتانی که جام جهانی را بالای سر برد، شاید یکی از کامل‌ترین روایت‌های فوتبالی قرن بیست‌ویکم باشد.
آخرین بازی؛ آخرین قاب
حالا همه این اعداد و خاطرات قرار است در یک شب به گذشته تبدیل شوند. مسی برابر بنین برای آخرین بار پیراهن آرژانتین را بر تن خواهد کرد و پس از آن، دیگر خبری از حضور او در ترکیب آلبی‌سلسته نخواهد بود.شاید او گل بزند، شاید پاس گل بدهد، شاید حتی یک بازی معمولی داشته باشد. اما هیچ‌کدام از این اتفاقات اهمیت اصلی این شب را تغییر نمی‌دهد.چون این بار، نتیجه بازی مهم‌ترین اتفاق نیست.مهم این است که وقتی سوت پایان به صدا درمی‌آید، بازیکنی از زمین خارج خواهد شد که بیش از دو دهه، میلیون‌ها آرژانتینی را با خود خنداند، گریاند، امیدوار کرد و سرانجام به رویایی رساند که سال‌ها دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید.لیونل مسی شاید برای آخرین بار با پیراهن آرژانتین بازی کند، اما داستانش با این تیم تمام نمی‌شود. او سال‌هاست از یک بازیکن فراتر رفته و به بخشی از حافظه فوتبال تبدیل شده است.
مسی می‌رود؛ اما آن شب در دوحه، آن جام در دستانش و آن پیراهن شماره ۱۰، احتمالاً برای همیشه در تاریخ فوتبال آرژانتین باقی خواهد ماند.
