سقوط در بدترین زمان؛ منصوریان و الطلبه در سراشیبی حساس فصل

لیگ ستارگان عراق در فصل جاری رقابتی فشرده و نفس‌گیر را تجربه می‌کند؛ لیگی 20 تیمی که هر لغزش می‌تواند جایگاه یک تیم را به‌طور کامل تغییر دهد. در چنین فضایی، حضور علیرضا منصوریان روی نیمکت الطلبه از ابتدا با حساسیت زیادی دنبال شد؛ هم به دلیل سابقه او در فوتبال ایران و هم به خاطر انتظارات بالایی که مدیران باشگاه عراقی برای بازگشت تیم‌شان به سطح اول فوتبال آسیا داشتند.

منصوریان پس از حضور در الطلبه، تلاش کرد پروژه‌ای بلندمدت را آغاز کند؛ حتی برنامه داشت چند بازیکن ایرانی را نیز به ترکیب تیمش اضافه کند تا ساختار فنی موردنظرش را سریع‌تر بسازد. هرچند مذاکرات با گزینه‌هایی مانند فرشید باقری و حامد پاکدل به نتیجه نرسید، اما جذب میلاد بدرقه یکی از نشانه‌های جدی بودن این پروژه بود.

در هفته‌های گذشته، همه‌چیز مطابق برنامه پیش می‌رفت. الطلبه با نتایج مثبت، خود را به جمع 4 تیم برتر جدول رساند و حتی صحبت از سهمیه آسیایی و رقابت برای سکوهای بالاتر هم جدی شد. تیم منصوریان با ثبات دفاعی بهتر و نتایج قابل قبول، یکی از تیم‌های قابل‌توجه نیم‌فصل دوم لقب گرفته بود.

اما درست زمانی که باید ضربه نهایی زده می‌شد، روند تیم ناگهان متوقف شد. ابتدا توقف غیرمنتظره برابر نوروز، تیمی که روی کاغذ حریف ساده‌تری محسوب می‌شد، زنگ خطر را به صدا درآورد. تساوی 2-2 در آن مسابقه، تنها از دست رفتن 2 امتیاز نبود؛ بلکه نشانه‌ای از افت تمرکز در لحظه‌ای بود که الطلبه باید بیشترین ثبات را نشان می‌داد.

ضربه اصلی اما در جدال مستقیم با اربیل وارد شد؛ مسابقه‌ای که عملاً یک نبرد 6 امتیازی برای ورود به جمع 3 تیم برتر محسوب می‌شد. منصوریان به دلیل محرومیت روی نیمکت حضور نداشت و همین غیبت، تأثیر خود را گذاشت. الطلبه در همان نیمه نخست عقب افتاد، در ادامه تلاش کرد به بازی برگردد اما هر بار که فاصله را کم کرد، دوباره ضربه خورد. در نهایت شکست 3 بر 2، نه فقط یک باخت معمولی، بلکه شکست در مهم‌ترین پیچ فصل بود.

حالا الطلبه با 58 امتیاز در رتبه پنجم ایستاده و پایین‌تر از نیروی هوایی، الشرطه، اربیل و الزورا قرار گرفته است. مهم‌تر از جایگاه فعلی، فاصله 5 امتیازی با رتبه سوم است؛ فاصله‌ای که در فاصله تنها 7 هفته تا پایان فصل، جبران آن آسان نخواهد بود. سهمیه آسیایی فقط به 3 تیم برتر می‌رسد و این یعنی هر امتیاز از اینجا به بعد حکم فینال را دارد.

برای منصوریان، مسئله فقط جدول نیست. در روزهای اخیر صحبت از تمدید قرارداد 3 ساله او مطرح شده بود؛ نشانه‌ای از رضایت مدیران باشگاه از روند کلی پروژه. اما فوتبال همیشه اسیر نتایج لحظه‌ای است. اگر این افت ادامه پیدا کند، نه‌تنها رؤیای سهمیه آسیایی از بین می‌رود، بلکه آینده کاری سرمربی ایرانی هم وارد منطقه خطر خواهد شد.

منصوریان حالا در نقطه‌ای ایستاده که باید ثابت کند موفقیت‌های قبلی اتفاقی نبوده است. او برای بازگرداندن الطلبه به مسیر درست، نه فقط به برد، بلکه به یک واکنش سریع و قاطع نیاز دارد. فوتبال عراق در هفته‌های پایانی، فرصت اشتباه دوباره نمی‌دهد؛ مخصوصاً برای مربی‌ای که می‌خواست فصل را با سهمیه آسیایی و تمدید بلندمدت به پایان برساند.