مجیدی در محاصره بحران در امارات

فرهاد که فصل گذشته در قامت یک منجی البطائح را از سقوط نجات داده بود، امید داشت در دومین سال حضورش، تیمی باثبات‌تر و کم‌حاشیه‌تر بسازد. اما فوتبال، همیشه با خاطره زندگی نمی‌کند؛ آنچه امروز می‌بینیم، نسخه‌ای فرسوده از همان تیم نجات‌یافته است.

۱۳۲ روز، یک پیروزی؛ عددهایی که نگران‌کننده‌اند

عملکرد البطائح در ماه‌های اخیر بیشتر شبیه تیمی سرگردان بوده تا یک مدعی بقا. این تیم در ۱۱ مسابقه اخیر خود در سه جام مختلف فقط یک‌بار طعم برد را چشیده؛ بردی که آن هم مقابل کلباء به دست آمد.
در مقابل، هشت شکست و دو تساوی بدون گل، تصویری روشن از رکود فنی تیم مجیدی ساخته است؛ رکودی که حالا دیگر قابل پنهان کردن نیست.

حتی تساوی‌های بدون گل هم دردی را دوا نکردند؛ یکی از آن‌ها در جام رئیس دولت، با حذف در ضربات پنالتی مقابل شباب‌الاهلی همراه شد تا زخم‌ها عمیق‌تر شوند.

جدول، آینه بحران

البطائح با فقط ۶ امتیاز از ۱۰ مسابقه، پایین‌ترین تیم جدول است. فاصله با منطقه امن تنها یک امتیاز است، اما واقعیت این است که تیم مجیدی بیش از آن‌که به رقیبان نگاه کند، باید از خودش بترسد؛ تیمی که نمی‌برد، دیر یا زود سقوط می‌کند.

سه بازی، یک سرنوشت

مدیران البطائح هنوز پشت فرهاد ایستاده‌اند؛ حمایتی کم‌سابقه در روزهایی که بیشتر مربیان خیلی زود قربانی می‌شوند. اما این حمایت بی‌قید و شرط نیست.

سه مسابقه آینده، حکم دادگاه را دارند:

• شباب‌الاهلی

• شارجه

• بنی‌یاس

دو تیم آخر، رقبای مستقیم در نبرد بقا هستند و این یعنی هر امتیاز می‌تواند مرز بین ماندن و سقوط باشد.

اگر البطائح در این سه بازی نتواند از بحران خارج شود، احتمال پایان همکاری با فرهاد مجیدی در پایان نیم‌فصل، بسیار بالا خواهد بود.

فرهاد در سخت‌ترین چالش مربیگری‌اش

مجیدی حالا دیگر آن قهرمان خاطره‌ساز استقلال نیست؛ او یک مربی در لبه پرتگاه است. پرتگاهی که پایینش، نه فقط سقوط البطائح، بلکه خدشه‌دار شدن اعتبار بین‌المللی او قرار دارد. کریسمس برای فرهاد تعطیلی نبود؛ آغاز یک زمستان سرد بود.