خاطره شنیدنی علیرضا داودنژاد از علی لاریجانی

علیرضا داوود نژاد، کارگردان، در متنی که در اختیار ایسنا گذاشته نوشته است: 

"علی لاریجانی علی فیلم نیاز بود؛ هیچ مخاطبی مثل او بابت ساختن این فیلم به من احترام نگذاشت.

به یاد دارم عصبانی سرم را زیر انداخته بودم و وارد وزارت ارشاد شدم و یکسر به سراغ دفتر وزیر رفتم و بدون قرار قبلی ملاقات خواستم؛ منشی زنگ زد و بلا فاصله در را بازکرد و من وارد اطاق وزیر شدم . لاریجانی را دیدم که با اغوش گشاده و اظهار خوشحالی از این ملاقات بسراغم امد و روبوسی کردیم و صندلی را عقب کشید و در بیرون اوردن پالتو کمکم کرد و خودش پالتو را گرفت و  پشت صندلی انداخت و از من خواهش کرد بنشینم و خودش به پشت میز رفت و با به به و چه چه فیلم نیاز نشست ؛ جز کیارستمی و تقوایی کسی را ندیدم که مثل او انهمه از دیدن فیلم نیاز لذت برده باشد؛ او با شنیدن گلایه من از برخورد بعضی نهادها در جا گوشی را برداشت و با مسولان اصلی انها تماس گرفت و با لحن مواخذه صحبت کرد؛ باورم نمی شد و خنده ام گرفته بود و خنده دار تر اینکه از او خواستم سلام مرا به آنها برساند و  رساند... وقتی در تلویزیون او را می دیدم که نشسته و به ترامپ می گوید یقه ات را رها نمی کنیم یاد علی فیلم نیاز افتادم که زده و خورده گریبان حریف قلدرش را گرفته بود و می گفت : هرکی تا اخرش وایساد !  همان حریف که در انتهای فیلم با تحسین و احترام از او یاد می کند :  « علی مرده...مرد» ؛ او رسم فتوت و جوانمردی را بجا اورد...علی لاریجانی برای من علی فیلم نیاز شد؛  روحش شاد."