حرکت از تخاصم به سوی تفاهم نشانه مسئولیت‌پذیری در برابر مردم و آینده کشور است
فعال سیاسی اصلاح طلب با تأکید بر ضرورت بازنگری در الگوی توسعه ایران گفت: توسعه پایدار تنها به افزایش تولید و اجرای طرح‌های عمرانی محدود نمی‌شود بلکه به حکمرانی مسئولانه، تقویت سرمایه اجتماعی، مشارکت عمومی، تعامل سازنده با جهان و مقابله با بی‌عدالتی و تبعیض وابسته است.
جواد امام، فعال سیاسی اصلاح طلب، با اشاره به تحولات شتابان جهان در حوزه‌های قدرت، فناوری، هوش مصنوعی، انرژی و زنجیره‌های تأمین، اظهار کرد: در شرایط کنونی، دستیابی به توسعه پایدار مستلزم تصمیم‌گیری سنجیده، ثبات سیاست‌ها، سرمایه‌گذاری در دانش و فناوری و برقراری ارتباط مؤثر با اقتصاد جهانی است.
وی افزود: ایران از موقعیت جغرافیایی ممتاز، منابع ارزشمند و نیروی انسانی توانمند برخوردار است اما تبدیل این ظرفیت‌ها به مزیت‌های پایدار، نیازمند برنامه‌ریزی دقیق، سیاست‌گذاری باثبات و فراهم کردن زمینه مشارکت مؤثر در اقتصاد جهانی است.
امام با بیان اینکه حضور در زنجیره ارزش جهانی نباید به عرضه مواد خام محدود شود، تصریح کرد: مشارکت در حلقه‌های دانش، فناوری، طراحی، تولید و تجارت از الزامات توسعه اقتصادی است. تحقق این هدف نیز به امنیت حقوقی، شایسته‌سالاری، دسترسی به فناوری و ایجاد روابط اقتصادی قابل اعتماد نیاز دارد.
وی ادامه داد: تعامل سازنده با جهان در تعارض با استقلال ملی نیست بلکه توانمندی اقتصادی، علمی و فناورانه و برقراری روابط متوازن با دیگر کشورها، از پایه‌های استقلال پایدار و اقتدار ملی به شمار می‌رود.
این فعال سیاسی با تأکید بر اینکه توسعه صرفاً مسئله‌ای اقتصادی نیست، گفت: سیاست، فرهنگ و روابط خارجی اجزای به‌هم‌پیوسته منظومه توسعه هستند و معماری توسعه ایران باید بر حاکمیت قانون، شفافیت، عدالت در فرصت‌ها، شایسته‌سالاری و پاسخگویی استوار باشد.
امام با اشاره به اهمیت پیوند اختیار و مسئولیت اظهار کرد: هر فرد یا نهادی که اختیار تصمیم‌گیری دارد، باید مسئولیت تصمیم‌های خود و پیامدهای آن را نیز بپذیرد. هیچ مقام یا نهادی نباید خود را از پاسخگویی مستثنی بداند.
وی سرمایه انسانی توانمند و اعتماد عمومی را از الزامات توسعه پایدار دانست و افزود: دانشگاه آزاداندیش، حفظ کرامت شهروندان، شکوفایی استعدادهای جوانان و پذیرش نقد، از ضرورت‌های پیشرفت کشور است. اعتماد عمومی نیز با شعار و وعده شکل نمی‌گیرد، بلکه حاصل صداقت، ثبات سیاست‌ها و پاسخگویی مسئولان است.
امام با تأکید بر ضرورت توجه به صلح و امنیت پایدار در ترسیم آینده توسعه ایران گفت: جنگ، افزون بر خسارت‌های انسانی، معیشت مردم، زیرساخت‌ها، سرمایه‌گذاری و فرصت‌های نسل‌های آینده را تهدید می‌کند. از این رو، پرهیز از جنگ و تلاش برای حفظ صلح باید از اصول اساسی تصمیم‌گیری‌های راهبردی کشور باشد.
وی افزود: قدرت دفاعی برای بازدارندگی ضروری است اما امنیت پایدار تنها از مسیر توان نظامی حاصل نمی‌شود. دیپلماسی فعال، کاهش تنش، مذاکره و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات نیز برای حفظ منافع ملی ضرورت دارد.
این فعال سیاسی ادامه داد: حرکت از تخاصم به سوی تفاهم نشانه مسئولیت‌پذیری در برابر مردم و آینده کشور است. در کنار دیپلماسی سیاسی، تقویت دیپلماسی اقتصادی و فرهنگی، گسترش همکاری با کشورهای همسایه و توسعه ارتباطات علمی، تجاری و فناورانه با جهان نیز اهمیت دارد.
امام تصریح کرد: صلح و تعامل سازنده، موضوعاتی حاشیه‌ای در مسیر توسعه نیستند، بلکه از پیش‌شرط‌های اساسی پیشرفت و بهبود شرایط زندگی مردم به شمار می‌روند.
وی با تأکید بر جایگاه مردم در فرایند توسعه ایران اظهار کرد: مردم مهم‌ترین سرمایه توسعه کشور و صاحبان اصلی سرنوشت خود هستند. در این زمینه باید بر سخن ماندگار حضرت امام خمینی(ره) تأکید کرد که «میزان رأی ملت است».
امام افزود: این عبارت نباید تنها در موسم انتخابات تکرار شود، بلکه باید در ساختار تصمیم‌گیری، رعایت حقوق شهروندان و پاسخگویی صاحبان قدرت نمود عملی داشته باشد.
وی با بیان اینکه مشارکت عمومی به انتخابات محدود نمی‌شود، گفت: شهروندان باید امکان نقد، بیان مطالبات و حضور مؤثر در تعیین سرنوشت خود را داشته باشند. نقد، اگر در چارچوب قانون و همراه با مسئولیت مدنی باشد، تهدید محسوب نمی‌شود، بلکه فرصتی برای اصلاح سیاست‌ها و ارتقای کیفیت حکمرانی است.
این فعال سیاسی با اشاره به اهمیت انسجام ملی خاطرنشان کرد: انسجام ملی با حذف تفاوت‌ها یا دعوت‌های صرفاً کلامی به وحدت شکل نمی‌گیرد؛ بلکه مستلزم شنیدن دیدگاه‌های متنوع، به رسمیت شناختن حقوق شهروندان و فراهم کردن زمینه مشارکت واقعی آنان است.
امام تأکید کرد: توسعه زمانی از اعتبار و پایداری برخوردار خواهد بود که به بهبود زندگی مردم، حفظ کرامت انسانی، کاهش نابرابری‌ها، گسترش عدالت و تقویت امید اجتماعی منجر شود.
وی با اشاره به نقش نهادهای مدنی و فکری در تقویت گفت‌وگوی عمومی، بنیاد باران را عرصه‌ای برای گفت‌وگو و راه‌جویی دانست؛ عرصه‌ای که می‌تواند زمینه طرح دیدگاه‌های مختلف و بررسی راهکارهای پیش‌روی کشور را فراهم کند.
