آتلانتیک: واشنگتن هیچ راه فراری از جنگ ایران جز اذعان به شکست ندارد

این نشریه در گزارش خود با اشاره به از سرگیری و ادامه حملات متجاوزانه آمریکا علیه ایران خاطرنشان کرد: دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده دوباره به جنگ برگشته است. فقط نمی‌خواهد به آن اعتراف کند.

در ۱۱ روزی که از شروع مجدد حملات هوایی ایالات به علیه ایران می‌گذرد، نه رئیس جمهور ترامپ و نه هیچ مقام ارشد دولتی دیگری علناً به این موضوع نپرداخته‌اند. نیروهای آمریکایی با حمله به تأسیسات نظامی ایران شروع کردند اما بعداً به حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی گسترش یافت. دستیاران به آتلانتیک گفتند تا امروز، مقامات کنگره هنوز گزارش‌های طبقه‌بندی شده‌ای در مورد آخرین مرحله جنگ دریافت نکرده‌اند.

حتی پیت هگست، رئیس پنتاگون از ماه مه تاکنون یک نشست خبری هم برگزار نکرده تا به سؤالات اساسی پاسخ دهد که چرا از سرگیری جنگ ضروری است؟ اهداف استراتژیک چیست و چگونه تغییر کرده‌اند؟ نیروهای آمریکایی چه تعداد تلفات متحمل شده‌اند؟ چه چیزی موفقیت را تعریف می‌کند؟

رئیس‌جمهور ترامپ نیز که بارها ادعا کرده در جنگ پیروز شده است، هفته گذشته یک سخنرانی تلویزیونی برای ملت ترتیب داد. با این حال، او به جای صحبت در مورد جنگ، بر امنیت انتخابات تمرکز کرد و فقط به طور گذرا از ایران نام برد و در تکرار ادعاها و لفاظی‌های همیشگی گفت که «ما در ایران هم پیروزی بزرگی به دست می‌آوریم و شما خیلی خیلی زود ثمره این تلاش را خواهید دید.»

به نوشته آتلانتیک، حتی مرگ سه نیروی آمریکایی طی درگیری‌های اخیر سبب نشد تا پنتاگون به صراحت اذعان کند که آنها در نتیجه جنگ با ایران جان خود را از دست داده‌اند. وزارت جنگ تنها در یک بیانیه اعلام کرد که آنها در حین «حمایت از عملیات‌های خارج از کشور» جان باختند.

با احتساب این تلفات، دست کم ۱۷ نفر از نیروهای آمریکایی از زمان شروع جنگ در نبرد کشته شده‌اند - بیشتر از تعداد کشته‌شدگان در جنگ افغانستان در سال‌های ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ و تنها کمی کمتر از کل کشته‌شدگان در طول ۱۲ سال عملیات به اصطلاح «عزم راسخ» علیه داعش. همچنین به گفته مقامات ایران، دست کم ۱۷۰۰ ایرانی جان خود را از دست داده‌اند، از جمله ده‌ها نفر در ۱۰ روز گذشته.

رسانه آمریکایی افزود: ترامپ انتظار یک پیروزی سریع را داشت، بنابراین ارتش برای یک درگیری طولانی مدت آماده نبود. هیچ افزایش نیروی چند ماهه و استقرار گسترده نیرو وجود نداشت. پنتاگون ازمان آغاز جنگ استقرار تقریباً نیمی از کشتی‌ها را در منطقه تمدید کرده و فشار بیشتری بر نیرویی که از قبل هم دچار کمبود نیرو بود، وارد کرده است.

در این میان، هیچ کشوری هم پیشنهاد نداده است که به جای نیروهای آمریکایی وارد عمل شود یا بار محاصره تنگه هرمز توسط ترامپ و حفاظت از نیروهای آمریکایی در منطقه را به دوش بکشد.

همچنین در کنگره، هگست و ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا به خاطر درخواستشان مبنی بر اینکه مالیات‌دهندگان هزینه «جنبه‌های خاصی» از جنگ را پوشش دهند که ۳۷.۵ میلیارد دلار تخمین زده بودند، با استقبال گرمی روبرو نشدند.

یکی از افسران ارشد نظامی سابق که خواست نامش فاش نشود، گفت: دولت تصمیم گرفته است، هر قانونی را زیر پا بگذارد. اکنون ما در جنگی هستیم که هیچ گزینه خوبی ندارد و هیچ حمایتی از سوی جامعه بین‌المللی هم وجود ندارد. این تله‌ای است که خودمان ساخته‌ایم.»

آتلانتیک تصریح کرد: با توجه به اینکه به نظر می‌رسد هیچ راه فراری از این تله جز اذعان واشنگتن به شکست وجود ندارد، انتظار می‌رود که دولت ترامپ به نبرد ادامه دهد، به این امید که انجام این کار به نتیجه بهتری منجر شود.

حتی برخی از نزدیک‌ترین متحدان ترامپ به طور خصوصی اذعان کردند که او در مخمصه قرار دارد. انتخاب او یک چیز است: تشدید درگیری و خطر از دست دادن سربازان آمریکایی بیشتر و کاهش ذخایر مهمات در عین آسیب رساندن به شانس انتخابات جمهوری‌خواهان در پاییز امسال یا کنار کشیدن فوری برای کاهش ضررهای سیاسی خود، در حالی که ایران را در موقعیت استراتژیک قوی‌تری نسبت به دهه‌های گذشته قرار می‌دهد. اما این نوعی تحقیر است که ترامپ از آن بیزار است.

دو نفر از نزدیکان رئیس جمهور ترامپ گفتند که او ممکن است در مقطعی این نوع خروج را در نظر بگیرد اما در حال حاضر، با وجود هزینه‌های فزاینده به مبارزه ادامه می‌دهد. طوری که به نظر می‌رسد او خود را به نوعی جنگی همیشگی که زمانی آن را مسخره می‌کرد، متعهد کرده است.

برنامه‌ریزان نظامی اغلب می‌گویند که امید یک استراتژی نیست و جنگیدن در حالی که آن را چیزی کمتر از آنچه که هست تلقی می‌کنند، یک استراتژی به شمار نمی‌آید. یکی از نتایج احتمالی، یک رفت و برگشت طولانی است که در نهایت ایالات متحده از آن عقب‌نشینی می‌کند و صدها میلیارد دلار نیز از دست می‌دهد.

هدف آشکار دولت آمریکا، افزایش هزینه ایران برای ایجاد اختلال در ترافیک از طریق تنگه هرمز است، در حالیکه این آبراه پیش از شروع جنگ کاملا باز بود. در همین حال، ایران در تلاش است تا هزینه حضور نظامی ایالات متحده در منطقه را افزایش دهد و از عبور کشتی‌ها از تنگه بدون اجازه خود جلوگیری کند.

با طولانی شدن جنگ، به نظر می‌رسد که تهران خود را به خوبی یافته است. در روزهای اولیه، ایران توانست با پهپادهای نسبتاً ارزان، پدافند هوایی ایالات متحده را در هم بشکند. این کشور اکنون به طور فزاینده‌ای به موشک‌های بالستیک ارزان با تولید سریع‌ روی آورده است. این موشک‌ها سریع‌تر از پهپادها حرکت می‌کنند و می‌توانند خسارات بسیار بیشتری وارد کنند.

یکی از ویدیوهای منتشر شده از حملات به اردن موشکی را نشان می‌دهد که به یک پایگاه نظامی که ایالات متحده در آن فعالیت می‌کند، برخورد می‌کند و هیچ تلاش آشکاری برای رهگیری آن صورت نمی‌گیرد و این نگرانی‌ها را در داخل پنتاگون افزایش می‌دهد که فرماندهان در حال صرفه‌جویی در مهمات پدافند هوایی به قیمت جان نیروها هستند. این در حالی است که هگست روز سه‌شنبه به نشریه هیل گفت: «هر آنچه نیروهای ما در میدان نبرد نیاز دارند، به صورت انبوه و فراتر از آن دریافت می‌کنند.» اما مساله این است که ارتش همچنین به طور فوری به بودجه بیشتری برای تکمیل ذخایر خود نیاز دارد.