نگهداشتن جزایر ایرانی برای آمریکا میتواند فاجعهبار شود/ زدن زیرساختها بخشی از برنامه ترامپ برای توافق با ایران است
کارشناس مسائل بینالملل گفت: زدن زیرساختها بخشی از یک برنامه برای دستیابی به توافق است نه نابودی ایران و این روند بهصورت تدریجی ادامه خواهد یافت تا در نهایت یا توافقی حاصل شود یا شرایط بهگونهای پیش برود که طرفین به یک نقطه تصمیمگیری برسند.
دیاکو حسینی، کارشناس مسائل بینالملل، در گفتوگو با آوش در رابطه با سناریوهای احتمالی اقدام آمریکا و اسرائیل علیه ایران با بیان اینکه در موازات این اقدام، اقدام نظامی محدود در اطراف تنگه هرمز و در جزایر ایرانی میتواند مطرح باشد، اظهار کرد: تصرف نوار ساحلی بدون در اختیار داشتن جزایر تقریباً به آسانی امکانپذیر است اما نگهداشتن این بخشها باتوجه به فاصله کم جغرافیایی که از ایران دارند و همچنین اراده و ابزارهای ایران برای مقابله با سربازهایی که در این جزایر و سواحل پیاده میشوند، میتواند بسیار سخت باشد و حتی برای آمریکا فاجعهبار شود.
او ادامه داد: این گزینه دوم استعداد این را خواهد داشت که به یک جنگ فرسایشی تبدیل شود، به محض اینکه پای اولین سرباز آمریکایی به خاک ایران باز و تلفات آمریکاییها شروع شود، تاریخ و تجربه آمریکا، نشان میدهد که در چنین حالتی بهآسانی عقبنشینی نمیکنند بلکه راهحل را در افزایش نیرو میبینند تا شاید بتوانند به هدف سیاسی خود یعنی باز کردن پایدار تنگه هرمز و دفاع از مواضع تصرفشده ادامه دهند.
حسینی افزود: این وضعیت میتواند مستعد افزایش پلکانی نیروهای زمینی آمریکا باشد و در نتیجه به عمیقتر شدن باتلاق منجر شود. از این منظر این گزینه استعداد بیشتری برای تبدیل شدن به یک جنگ فرسایشی دارد.
او در ادامه بااشاره به گزینه نخست گفت: هرچند این گزینه بسیار سخت و تقریباً نزدیک به غیرممکن است اما ممکن است این احتمال وجود داشته باشد که دونالد ترامپ بخواهد ارتش آمریکا را برای چنین کاری امتحان کند. در این حالت اگر موفق باشد، میتواند این پیروزی را در داخل آمریکا عرضه کند در غیر این صورت حتی اگر یکجانبه عقبنشینی کند، بعید است بتواند آن را به لحاظ سیاسی در داخل آمریکا به مخاطبان خود بفروشد بنابراین این موضوع در کارنامه او ثبت خواهد شد.
این کارشناس مسائل بینالملل در ادامه و در پاسخ به پرسشی درباره احتمال تشدید حملات به زیرساختهای ایران از سوی ترامپ اظهار کرد: الگوی رفتاری ترامپ در طول زندگیاش نشان میدهد که معاملات او مبتنی بر اعمال فشار حداکثری به طرفهای مقابل بوده است تا جایی که آنها را به زانو درآورد و توافقی را امضا کنند که او میخواهد.
او ادامه داد: براساس همین تجربه و آموزش شخصی، ترامپ ممکن است تصور کند که با افزایش فشار بر ایران میتواند به هدف خود برسد و علت اینکه ایران تا این لحظه تسلیم نشده را ناکافی بودن فشارها بداند بنابراین با افزایش فشار به گمان او نهایتاً ایران توافق مورد نظر را خواهد پذیرفت.
حسینی تصریح کرد: اگر چنین فرضیه و جهانبینی وجود داشته باشد، احتمالاً با حمله به زیرساختهای ایران و افزایش هزینه و درد برای ایران تلاش خواهد شد که کشور به پذیرش مذاکره در چارچوب مطلوب ترامپ وادار شود.
او خاطرنشان کرد: بعید است شاهد حمله ناگهانی و گسترده از سوی آمریکا باشیم که در یک شب کل ایران را هدف قرار دهد بلکه احتمالاً این روند بهصورت تدریجی دنبال خواهد شد بهگونهای که ابتدا برخی زیرساختهای کماهمیتتر هدف قرار گرفته و سپس به سمت زیرساختهای مهمتر حرکت شود تا میزان اثرگذاری و واکنش ایران ارزیابی و نیز دیده شود.
حسینی در پایان تأکید کرد: زدن زیرساختها بخشی از یک برنامه برای دستیابی به توافق است نه نابودی ایران و این روند بهصورت تدریجی ادامه خواهد یافت تا در نهایت یا توافقی حاصل شود یا شرایط بهگونهای پیش برود که طرفین به یک نقطه تصمیمگیری برسند. در این میان میزان و شدت پاسخ ایران بهویژه در قبال بازیگرانی مانند اسرائیل و کشورهای عربی میتواند در ادامه این مسیر تعیینکننده باشد.
