تحول در تیم ملی والیبال با پروژه جوانسازی پیاتزا
سرمربی جدید تیم ملی والیبال ایران با رویکردی تحولمحور و تمرکز بر جوانگرایی، برنامهای جدی برای تغییر ساختار فنی و اصلاح شیوههای آموزشی بازیکنان در دستور کار دارد؛ مسیری که میتواند چهرهای تازه از والیبال ایران در آستانه سال منتهی به المپیک ترسیم کند.
با حضور روبرتو پیاتزا در رأس کادر فنی تیم ملی والیبال ایران، نشانههای یک تغییر جدی در ساختار فنی و نگاه تاکتیکی تیم دیده میشود. او که با هدف ایجاد روحیه جوانی و تحول در شیوههای آموزشی وارد ایران شده، در نخستین گام دستور به تغییر در کادر فنی همراه تیم ملی داد و حالا تمرکز خود را روی بازیکنان جوان گذاشته است.
پیاتزا به دنبال ساخت تیمی جوان و پویاست؛ تیمی که بتواند عادات غلط آموزشی را در تکتک مهرهها اصلاح کند. در این مسیر، نگاه ویژهای به امیرمحمد گلزاده دارد؛ پشتخطزن جوانی که عنوان بهترین بازیکن این پست در رده جوانان جهان را در کارنامه دارد. گلزاده که سال گذشته در نخستین اردوی تیم ملی کنار گذاشته شده بود، این بار با نظر مثبت سرمربی ایتالیایی مواجه شده است. پیاتزا که عملکرد او را در لیگ سریآ ایتالیا و در تیم گروتاتزولینا از نزدیک دیده، شیفته تواناییهای فنی و قدرت پرش این بازیکن شده است.
در پست دریافت قدرتی نیز نام مبین نصری بیش از دیگران مورد توجه سرمربی تیم ملی قرار گرفته است. نصری که در اردوهای سال گذشته نتوانسته بود نظر مربی ایتالیایی را جلب کند، این فصل در لیگ روسیه و مقابل قدرتهای والیبال این کشور نمایشهای درخشانی ارائه داده و حالا به یکی از گزینههای جدی حضور در ترکیب جدید تبدیل شده است.
در پست پاسوری هم گفته میشود پیاتزا اعتقاد ویژهای به عمران گوکجیلی دارد؛ پاسور ترکمن تیم جوانان ایران که همراه با متین حسینی و پویا آریاخواه از ارکان اصلی قهرمانی تیم جوانان جهان بودند. این نسل جوان به احتمال زیاد در برنامههای بلندمدت سرمربی ایتالیایی جایگاه ویژهای خواهند داشت.
این تحولات در حالی رخ میدهد که تیم ملی والیبال ایران در سالی پرتراکم و حساس، به ترکیبی متعادل از تجربه و جوانی نیاز دارد. سال پیشرو که به رقابتهای مهم بینالمللی و مسیر المپیک منتهی میشود، اهمیت تصمیمگیریهای فنی را دوچندان کرده و فدراسیون والیبال باید حساسیت شرایط را بهطور کامل در برنامهریزیها لحاظ کند؛ چه در انتخاب بازیکنان و چه در چینش دستیاران جدید سرمربی.
توسعه نسل جوان ضرورتی انکارناپذیر برای آینده والیبال ایران است، بهویژه در شرایطی که برخی مربیان باسابقه سالهای طولانی در چرخه تیم ملی حضور داشتهاند و شاید دیگر انگیزه و نگاه تازه لازم برای هدایت تیم در سطح اول جهان را نداشته باشند.
با این حال، امید میرود در مسیر جوانسازی و تحول، ظرافتهای انتخاب ترکیب تیم ملی و انتظارات بالای جامعه والیبال نیز نادیده گرفته نشود؛ چرا که موفقیت این پروژه تنها در گرو ایجاد تعادل میان آیندهسازی و نتیجهگیری در رقابتهای پیشرو خواهد بود.
