پیروزی بارسلونا در رقابت با رئال مادرید؛ برنده توپ طلا ثابت کرد این تیم برگشته است!
بارسلونا توانست رئال مادرید را در ماجرای خرید رودری شکست دهد.
تا همین چندی پیش، تصور اینکه بارسلونا بتواند رئال مادرید را در جذب بازیکنی بزرگ مانند رودری شکست دهد، بیشتر شبیه یک خیالپردازی بود.
در حالی که بارسا تابستانهای اخیر را صرف این پرسش میکرد که آیا اساساً میتواند بازیکنان جدید خود را به ثبت برساند یا نه، رقیب سنتی این تیم در الکلاسیکو بهسادگی بزرگترین ستارههای فوتبال جهان را شناسایی و آنها را به خدمت میگرفت.
جذب جود بلینگام در سال ۲۰۲۳ و کیلیان امباپه در سال ۲۰۲۴ از سوی رئال مادرید، این تصور را تقویت کرد که وقتی بهترین بازیکنان اروپا بر سر یک دوراهی قرار میگیرند، مقصد آنها ورزشگاه سانتیاگو برنابئو خواهد بود.
از زمانی که لیونل مسی در سال ۲۰۲۱ در حالی که اشک میریخت بارسلونا را ترک کرد و مشکلات مالی باشگاه کاتالان عملاً این تیم را مجبور کرد بهترین بازیکن تاریخ فوتبال را از دست بدهد؛ بازیکنی که سپس به پاریسنژرمن پیوست، بارسلونا موفق شده است چند بازیکن مطرح را به خدمت بگیرد.
رابرت لواندوفسکی در اوت ۲۰۲۲ به بارسلونا پیوست. دنی اولمو در سال ۲۰۲۴ راهی این تیم شد. همچنین آنتونی گوردون پیش از جام جهانی در انتقالی به ارزش ۸۰ میلیون یورو (۶۸.۵ میلیون پوند؛ ۹۲.۴ میلیون دلار) از نیوکاسل یونایتد به بارسلونا پیوست.
بارسلونا اکنون اعلام کرده است که از نظر مالی در موقعیت قدرتمندتری قرار دارد؛ شرایطی که عمدتاً به افزایش درآمدهای باشگاه پس از بازگشت به ورزشگاه نوکمپ مربوط میشود. این باشگاه همچنین تأکید کرده که تلاش برای جذب رودری، که به نظر میرسد منچسترسیتی ارزش او را ۸۰ میلیون یورو تعیین کرده است، تأثیری بر پیگیری انتقال خولیان آلوارز از اتلتیکومادرید نخواهد داشت.
بارسلونا سالها مجبور بوده است قوانین محدودکننده هزینههای لالیگا را مدیریت کند و همزمان برای بازسازی تیمی که توان رقابت در لیگ قهرمانان اروپا را داشته باشد، راهکارهای مالی خلاقانهای بیابد.
بارسا به باشگاهی تبدیل شده بود که به جای تعیین روند بازار، به دنبال فرصتهای موجود در آن میگشت. جذب بازیکنان آزاد، بازیکنانی که حاضر بودند برای پوشیدن پیراهن آبیواناری دستمزد خود را کاهش دهند، بازیکنان باتجربهای که به سالهای پایانی دوران حرفهای خود نزدیک شده بودند و استعدادهای جوان، به الگوی اصلی فعالیت این باشگاه تبدیل شده بود.
با این حال، باید به بارسلونا اعتبار داد که این رویکرد جواب داد.
بارسلونا با ترکیب این سیاست با یکی از بهترین نسلهای تاریخ آکادمی لاماسیا، در چهار فصل اخیر سه بار قهرمان لالیگا شده است؛ رئال مادرید آخرینبار در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ قهرمان شد و بارسا همچنین سرانجام توانست بار دیگر به مراحل پایانی رقابتهای سطح اول فوتبال اروپا بازگردد.
با این حال، این موفقیتها هنوز نتوانستهاند اعتبار و جایگاه سابق بارسلونا را به طور کامل احیا کنند. اینجاست که پای رودری به میان میآید.
جذب رودری به بارسلونا میتواند در اختیار هانسی فلیک، سرمربی این تیم، یکی از بهترین هافبکهای دفاعی فوتبال جهان و نزدیکترین بازیکن فوتبال مدرن به اسطوره بارسلونا، سرخیو بوسکتس، قرار دهد.
اما اهمیت اصلی این انتقال در جای دیگری خواهد بود. اینکه بارسلونا بتواند بازیکنی را که در سال ۲۰۲۴ برنده توپ طلا شد، کاپیتان تیم ملی اسپانیا در مسیر قهرمانی جهان بود، مدتها مورد تحسین رئال مادرید قرار داشته و دقیقاً از آن دست بازیکنانی است که این باشگاه به طور سنتی به دنبال جذب آنها بوده، متقاعد کند که بارسلونا را انتخاب کند، پیام بسیار مهمی به دنیای فوتبال خواهد فرستاد.
آخرین ابرستارهای که چنین تصمیمی گرفت، احتمالاً نیمار در سال ۲۰۱۳ بود. مهاجم برزیلی که آن زمان ۲۱ سال داشت و با پیشنهاد جدی رئال مادرید مواجه شده بود، هنگام ترک سانتوس، ورزشگاه نوکمپ و بارسلونا را انتخاب کرد.
بارسلونا در آن زمان باشگاه متفاوتی بود. این تیم در سال ۲۰۰۹ سهگانه را فتح کرده بود و در سال ۲۰۱۵ نیز بار دیگر به این افتخار دست یافت؛ در حالی که لیونل مسی، لوئیس سوارز و نیمار در اوج دوران خود قرار داشتند. هواداران بارسلونا در آرزوی بازگشت به آن روزها هستند و خوان لاپورتا، رئیس باشگاه، این موضوع را به خوبی میداند.
اگر یک ویژگی را نتوان درباره لاپورتا انکار کرد، این است که او در فروش رویاها حرفهای است. او به خوبی میداند این کسبوکار چگونه کار میکند. میداند هواداران دوست دارند چه چیزهایی بشنوند و همانها را به آنها ارائه میکند.
با این حال، حتی سخنرانیهای عوامپسندانه و ماهرانه این مدیر ۶۴ ساله نیز در ماههای اخیر و با توجه به وضعیت مالی باشگاه، تا حدودی با احتیاط همراه بوده است. انتقال رودری به او فرصت خواهد داد تا بار دیگر با آزادی بیشتری رؤیاپردازی کند.
رودری، کاپیتان ۳۰ ساله تیم ملی اسپانیا که پس از پیروزی برابر آرژانتین در فینال، به عنوان بهترین بازیکن جام جهانی انتخاب شد، نماد نوعی از خرید است که بارسلونا تقریباً فراموش کرده بود امکان انجام آن را دارد.
دکو، مدیر ورزشی بارسلونا، در فوریه ۲۰۲۴ در گفتوگویی با شبکه TV3 گفته بود: «جایگزین کردن سرخیو بوسکتس تقریباً غیرممکن است. او بازیکنی بسیار خاص و کاملاً منحصربهفرد است. هیچ بازیکنی مانند او در بازار وجود ندارد و حتی اگر وجود داشت، به بارسلونا نمیآمد، زیرا باشگاهش حاضر به فروش او نمیشد. نزدیکترین بازیکن به او رودری است که در منچسترسیتی بازی میکند، اما تصور میکنم سیتی حاضر نباشد او را به ما یا هیچ باشگاه دیگری بفروشد.»
در آن زمان، صحبتهای دکو بیش از آنکه ارزیابی از کیفیت رودری باشد، بازتابی از واقعیت بارسلونا به نظر میرسید. نکته جالب اینکه بارسا دیگر در پست هافبک دفاعی با کمبود بازیکن مواجه نیست.
ژاوی دو سال را صرف پیدا کردن جانشین بوسکتس کرد، اما در نهایت تصمیم گرفت بدون داشتن یک جانشین مستقیم برای او تیمش را وفق دهد. در دوران فلیک، مارک کاسادو عملکرد خوبی داشته، مارک برنال به عنوان استعدادی درخشان ظهور کرده، اریک گارسیا در نقش هافبک دفاعی عملکردی بسیار خوب داشته و سرانجام بهترین نسخه فرنکی دییونگ را نیز دیدهایم.
در چنین شرایطی، به نظر میرسید بارسلونا اولویتهای خود را به نقاط دیگری از زمین منتقل کرده است. ورود گوردون و کریم آدیمی به خط حمله کمک کرده و پیش از مصدومیت اخیر دییونگ، خط میانی بارسلونا را میتوان شلوغترین بخش ترکیب این تیم دانست.
بنابراین رودری به این دلیل به بارسلونا نخواهد آمد که این تیم گزینههای کافی در اختیار ندارد. او به این دلیل جذب خواهد شد که فرصت به خدمت گرفتن بازیکنی در سطح و جایگاه او به ندرت به وجود میآید.
بارسلونا با حضور رودری متحول نخواهد شد. این تیم همچنین برای اثبات اینکه بار دیگر به جایگاه سابق خود بازگشته، به رودری نیاز ندارد. کسب جامهای مختلف تحت هدایت فلیک تا حد زیادی این موضوع را ثابت کرده است.
اما برای نخستین بار طی سالهای اخیر، بارسلونا میتواند باشگاهی باشد که مسیر بازار نقلوانتقالات را تعیین میکند، نه اینکه صرفاً تلاش کند از آن عقب نماند.
شاید این بزرگترین پیروزی برای بارسلونا باشد؛ نه فقط جذب یکی از بهترین هافبکهای جهان، بلکه تبدیل شدن دوباره به باشگاهی که بازیکنانی مانند رودری، خودشان آن را انتخاب میکنند.
