EN
به روز شده در
کد خبر: ۹۱۹۸۲

جامانده‌های پرواز جام‌جهانی

اعلام فهرست نهایی ۲۶ نفره تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶، بیش از آنکه درباره نفرات حاضر در اردو بحث ایجاد کند، نام غایبان را به سوژه اصلی فوتبال ایران تبدیل کرده است. فهرستی که بار دیگر نشان داد امیر قلعه‌نویی در بزنگاه‌های بزرگ، ریسک اعتماد به نسل جدید را نمی‌پذیرد و ترجیح می‌دهد مسیر خود را با تکیه بر بازیکنان باتجربه ادامه دهد؛ تصمیمی که حالا انتقادهای فراوانی را به دنبال داشته است.

جامانده‌های پرواز جام‌جهانی

از نخستین روزهای حضور دوباره امیر قلعه‌نویی روی نیمکت تیم ملی، یکی از کلیدواژه‌های اصلی او «جوان‌گرایی» بود. با این حال مرور فهرست نهایی ایران برای جام جهانی نشان می‌دهد که این پروژه هیچ‌گاه به شکل جدی وارد مرحله اجرا نشده است.

در شرایطی که بسیاری از تیم‌های حاضر در جام جهانی تلاش کرده‌اند از این تورنمنت برای آماده‌سازی نسل آینده خود بهره ببرند، تیم ملی ایران بار دیگر به یکی از مسن‌ترین فهرست‌های سال‌های اخیر تکیه کرده است. تصمیمی که باعث شد تعدادی از شاخص‌ترین بازیکنان جوان فوتبال ایران حتی فرصت تجربه حضور در بزرگ‌ترین ویترین فوتبال جهان را هم از دست بدهند.

زوجی که می‌توانست آینده خط دفاع ایران باشد

یکی از بحث‌برانگیزترین تصمیمات کادر فنی به خط دفاعی مربوط می‌شود. جایی که سامان فلاح و محمدامین حزباوی، دو مدافع جوان و آینده‌دار فوتبال ایران، از حضور در فهرست نهایی بازماندند.

در شرایطی که فوتبال ایران سال‌هاست با مشکل جانشین‌سازی در خط دفاع روبه‌رو است، بسیاری انتظار داشتند حداقل یکی از این دو بازیکن در فهرست نهایی قرار بگیرد تا تجربه حضور در جام جهانی را به دست آورد. اما قلعه‌نویی ترجیح داد در این بخش نیز کمترین ریسک ممکن را انجام دهد و به گزینه‌های باتجربه‌تر اعتماد کند.

البته مصدومیت مجید حسینی نیز بخشی از معادلات دفاعی تیم ملی را تغییر داد اما این موضوع باعث نشد فرصت بیشتری نصیب نسل جدید شود.

ستاره‌هایی که دیده نشدند

شاید عجیب‌ترین بخش فهرست تیم ملی به خط میانی مربوط باشد؛ جایی که نام بازیکنانی چون محمدجواد حسین‌نژاد، هادی حبیبی‌نژاد و امید نورافکن در جمع ۲۶ بازیکن نهایی دیده نمی‌شود.

حسین‌نژاد یکی از درخشان‌ترین لژیونرهای فوتبال ایران در فصل اخیر بود و بسیاری او را یکی از سرمایه‌های آینده تیم ملی می‌دانستند. حبیبی‌نژاد نیز عملکردی درخشان در لیگ برتر داشت و نورافکن هم پس از بازگشت دوباره به روزهای خوبش، امیدوار بود بار دیگر حضور در جام جهانی را تجربه کند.

با این حال هیچ‌کدام نتوانستند نظر نهایی سرمربی تیم ملی را جلب کنند.

در این میان، نام احمد نوراللهی نیز همچنان به عنوان یکی از بزرگ‌ترین حسرت‌های سال‌های اخیر تیم ملی مطرح است. بازیکنی که از نظر فنی می‌توانست یکی از مهره‌های مهم ایران در جام جهانی باشد اما اختلافات قدیمی با کادر فنی، مسیر بازگشت او را عملاً مسدود کرد.

وقتی پدیده‌ها قربانی تجربه می‌شوند

فهرست نهایی تیم ملی در بخش هجومی نیز خالی از ابهام نیست. در شرایطی که برخی از بازیکنان جوان لیگ برتر فصل موفقی را پشت سر گذاشته بودند، کادر فنی ترجیح داد بار دیگر به چهره‌های شناخته‌شده اعتماد کند.

مهدی هاشم‌نژاد، محمدمهدی محبی، علیرضا کوشکی و چند بازیکن دیگر از جمله نفراتی بودند که امیدوار بودند عملکردشان در ماه‌های اخیر برای حضور در جام جهانی کافی باشد اما در نهایت جایی در فهرست نهایی پیدا نکردند.

این تصمیم در حالی گرفته شد که برخی از بازیکنان حاضر در لیست، از نظر آمادگی فردی فصل چندان درخشانی را پشت سر نگذاشته‌اند.

جای خالی بزرگ‌ترین ستاره

در میان تمام غایبان، هیچ نامی به اندازه سردار آزمون جلب توجه نمی‌کند. مهاجمی که سال‌ها یکی از ستون‌های اصلی تیم ملی بود و تجربه دو جام جهانی را در کارنامه داشت اما در نهایت نتوانست در فهرست نهایی قرار بگیرد.

غیبت آزمون بیش از هر چیز نشان می‌دهد که برخی مسائل خارج از مستطیل سبز، در شکل‌گیری فهرست نهایی تیم ملی نقش داشته‌اند. اتفاقی که باعث شد یکی از مهم‌ترین مهره‌های هجومی فوتبال ایران، جام جهانی را از خانه تماشا کند.

جام جهانی امروز یا تیم ملی فردا؟

فهرست نهایی تیم ملی ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از آنکه تصویری از آینده فوتبال ایران ارائه دهد، نشان‌دهنده نگاه محافظه‌کارانه کادر فنی در آستانه مهم‌ترین تورنمنت چهار سال اخیر است. قلعه‌نویی ترجیح داده برای کسب نتیجه در کوتاه‌مدت به سراغ بازیکنانی برود که سال‌هاست در تیم ملی حضور دارند؛ تصمیمی که شاید ریسک فنی کمتری داشته باشد اما هزینه آن را نسل بعدی فوتبال ایران پرداخت می‌کند.

جام جهانی آمریکا، کانادا و مکزیک می‌تواند آخرین حضور بسیاری از ستاره‌های فعلی فوتبال ایران در این رقابت‌ها باشد. به همین دلیل شاید مهم‌ترین پرسش درباره فهرست فعلی این باشد که اگر امروز فرصت حضور در چنین تورنمنتی به بازیکنان جوان داده نشود، قرار است نسل آینده تیم ملی دقیقاً از چه مسیری برای رسیدن به تجربه و بلوغ بین‌المللی عبور کند؟

 

ارسال نظر

آخرین اخبار