فوتبال ایران در انتظار حکم نهایی؛ یک سهمیه آسیایی، چند مدعی
در حالی که کمتر از یک هفته تا تعیین تکلیف نهایی سهمیههای آسیایی فوتبال ایران باقی مانده، مسئولان فدراسیون و سازمان لیگ با یکی از پیچیدهترین پروندههای سالهای اخیر مواجه شدهاند؛ پروندهای که نه تنها سرنوشت سومین نماینده ایران در آسیا را مشخص میکند، بلکه تکلیف لیگ بیستوپنجم را نیز برای همیشه روشن خواهد کرد.
جنگ ۴۰ روزه و توقف اجباری مسابقات، فوتبال ایران را به نقطهای رسانده که حالا هیچ تصمیمی بدون حاشیه و اعتراض نخواهد بود. از یک سو ضرورت آمادهسازی تیم ملی برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ باعث شد ادامه لیگ در اولویت دوم قرار گیرد و از سوی دیگر، نیمهتمام ماندن مسابقات، جدول ردهبندی را به میدان منازعات حقوقی تبدیل کرده است.
در شرایطی که حضور استقلال و تراکتور در لیگ نخبگان آسیا قطعی شده، هنوز مشخص نیست چه تیمی سومین سهمیه ایران را در رقابتهای آسیایی به دست خواهد آورد. رقابتی که فعلاً میان گلگهر، چادرملو و تا حدودی پرسپولیس جریان دارد؛ سه باشگاهی که هر کدام با استناد به پروندههای حقوقی و انضباطی، خود را شایسته این جایگاه میدانند.
بزرگترین چالش پیش روی تصمیمگیران، تفاوت تعداد مسابقات برگزارشده تیمهاست. گلگهر یک مسابقه بیشتر از رقبای مستقیم خود انجام داده و همین مسئله هرگونه استناد به جدول فعلی را با ابهام مواجه کرده است. به همین دلیل، فرمول «میانگین امتیاز» به عنوان جدیترین گزینه روی میز کارگروه ویژه فدراسیون قرار گرفته؛ راهکاری که هرچند میتواند اختلاف تعداد بازیها را جبران کند، اما الزاماً مورد پذیرش همه باشگاهها نخواهد بود.
در این میان، دو پرونده حقوقی نیز میتوانند معادلات را تغییر دهند. پرسپولیس همچنان امیدوار است نتیجه دیدار برابر ملوان به سود این تیم تغییر کند، هرچند شانس موفقیت این پرونده چندان بالا ارزیابی نمیشود. در سوی مقابل، گلگهر نسبت به استفاده احتمالی غیرقانونی چادرملو از مهاجم خارجی خود اعتراض کرده و در صورت پیروزی در این پرونده، عملاً یک گام بلند به سمت کسب سهمیه آسیایی برخواهد داشت.
همزمان، بحث ادامه یا پایان رسمی لیگ بیستوپنجم نیز به نقطه حساسی رسیده است. بررسیها نشان میدهد اکثریت باشگاههای لیگ برتری تمایل چندانی به از سرگیری مسابقات ندارند و همین موضوع احتمال بسته شدن پرونده فصل جاری بدون برگزاری هفتههای پایانی را افزایش داده است. تصمیمی که در صورت تصویب، پیامدهای آن تنها محدود به لیگ برتر نخواهد بود و ساختار لیگ دسته اول و تعداد تیمهای حاضر در فصل آینده را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
آنچه امروز در ساختمان سئول جریان دارد، فراتر از تعیین یک سهمیه آسیایی یا سرنوشت چند مسابقه معوقه است. مدیران فوتبال ایران باید میان حفظ تقویم تیم ملی، رعایت عدالت رقابتی و جلوگیری از موج جدید اعتراضات حقوقی، یکی را انتخاب کنند. انتخابی که هر چه باشد، بازندههایی خواهد داشت؛ اما تعلل بیشتر شاید هزینهای سنگینتر از هر تصمیمی برای فوتبال ایران به همراه داشته باشد.
