احداث سالن جدید فوتسال در مرکز ملی فوتبال
در روزهایی که فوتبال و فوتسال ایران در حال عبور از تبعات یک بحران کمسابقه هستند، حالا نگاهها به بازسازی و بازگشت به شرایط عادی دوخته شده؛ جایی که مرکز ملی فوتبال بهعنوان قلب تپنده تیمهای ملی، نیاز به احیا دارد.
فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران این روزها پروژهای جدی را برای ترمیم بخشهای آسیبدیده مرکز ملی فوتبال در دستور کار قرار داده است.
احسان کامیانی، سرپرست کمیته فوتسال، با اشاره به خسارات واردشده به سالن فوتسال این مجموعه، از برنامهریزی برای بازسازی کامل آن خبر داد؛ سالنی که سالها محل تمرین و خاطرهسازی ملیپوشان فوتسال بوده است.
به گفته او، آسیبهای واردشده به حدی بوده که نیاز به تعویض بخشهای مهمی مثل کفپوش و سقف سالن وجود دارد. با این حال، هدف فقط بازسازی ساده نیست؛ بلکه قرار است این فضا با کیفیتی بهتر از گذشته در اختیار تیمهای ملی قرار بگیرد.
یکی از نکات مهمی که کامیانی به آن اشاره کرد، نبود جایگاه تماشاگران در سالن فعلی است؛ موضوعی که عملاً امکان میزبانی مسابقات رسمی را از این مجموعه گرفته. به همین دلیل، فدراسیون در کنار بازسازی، به دنبال ساخت یک سالن جدید در کمپ تیمهای ملی است؛ سالنی استاندارد که بتواند هم میزبان مسابقات باشد و هم پاسخگوی نیازهای جامعه فوتسال.
خسارتها فقط به سالن محدود نشده و بخشهای اداری مجاور، از جمله دفاتر مدیریتی نیز تحت تأثیر قرار گرفتهاند. با این حال، مسئولان امیدوارند با بازسازی اصولی، این مجموعه با شرایطی بهتر از قبل به چرخه فعالیت بازگردد.
در کنار موضوع بازسازی، تعیین تکلیف لیگهای فوتسال هم به یکی از اولویتهای اصلی تبدیل شده است. طبق اعلام کمیته فوتسال، از مجموع ۲۴ لیگ، ۲۰ لیگ به پایان رسیده و تنها چند رقابت مهم باقی مانده است. برنامهریزی برای برگزاری هفته پایانی لیگ برتر آقایان در تاریخ ۳۰ فروردین انجام شده و جلسات هماهنگی برای ادامه لیگ دسته اول و دوم نیز در حال برگزاری است.
در بخش بانوان اما هنوز همهچیز به یک تصمیم انضباطی گره خورده؛ جایی که نتیجه دیدار جنجالی میان استقلال و نماینده مشهد میتواند تکلیف قهرمان را مشخص کند.
نکته قابل توجه دیگر، برگزاری غیرمتمرکز هفته پایانی لیگ برتر است؛ تصمیمی که با وجود سختیهای سفر برای برخی تیمها، بهعنوان تنها راهکار ممکن برای پایان دادن به رقابتها در زمان مقرر در نظر گرفته شده است.
در مجموع، فوتسال ایران حالا در مسیری دوگانه قرار دارد؛ از یکسو بازسازی زیرساختها و از سوی دیگر به سرانجام رساندن رقابتهایی که تحت تأثیر شرایط خاص، نیمهکاره ماندهاند. مسیری که اگرچه دشوار است، اما میتواند آغازگر فصلی تازه برای این رشته باشد.
