منتقد سینما: پلتفرمها گوی سبقت را از سینما هم ربودهاند/ وحشی سریال خوبی است
«محسن سلیمانی فاخر»، منتقد سینما، معتقد است پلتفرمها گوی سبقت را از سینما هم ربودهاند و مخاطبان را از آن خود کردهاند.
محسن سلیمانی فاخر از وحشی و مو به مو به عنوان آثار قابل قبول در شبکه نمایش خانگی نام برد و اظهار داشت: سمت و سوی مخاطب تصویری مخاطبان در جهان به پلتفرم ها بوده و با هجومی که به تماشای سریال ها در شبکه نمایش خانگی وجود دارد، پلتفرم ها گوی سبقت را از سینما هم ربوده اند و سینما از حیث مخاطب در این مواجهه شکست خورده است. این اتفاق در ایران هم افتاده است. پلتفرم ها مخاطبان سینما را هم از آن خود کرده اند.
او افزود: هر روز آثار مختلفی از پلتفرم ها پخش می شود و کسانی که مخاطبان تصویر هستند، به جای این که سینما بروند به راحتی و با کمترین هزینه و با دسترسی بهتر، کارهای پلتفرمی را تماشا می کنند و دیگر نیازی به هزینه کرد بالا برای تماشای خانوادگی آثار سینمایی نیست.
سلیمانی فاخر میگوید: برخی سریالهای نمایش خانگی کیفیت بالایی دارند و از سینما هم جلوترند. یکی از دلایل این مهم آن دست باز پلتفرمها در ممیزیهاست، آثار تولیدی در پلتفرمها در داستان سرایی روایت بیشتری از اجتماع می توانند داشته باشند. مخاطبان شبکه نمایش خانگی از سینمای کمدی که سینمای ما را در برگرفته فرار میکنند.
او اضافه کرد: سینمای اساسی و بدنه ما اکنون کمدی شده است و اصطلاحا دیگر در سینما ژانر نداریم و مخاطب برای تماشا و تجربه دیگر ژانرها به سراغ پلتفرم میرود. در هر ژانری، اثر در نمایش خانگی وجود دارد و کمدیهای پلتفرمی بهتر از سینماست. از حیث رایگان بودن هم مخاطب به سریالهای پلتفرمی روی میآورد.
سلیمانی فاخر با دستهبندی سریالهای نمایش خانگی گفت: یکسری سریالها کارهای نازلی هستند اما به ندرت کارهای خیلی خوبی هم در بین آثار پلتفرمی دیده میشود که خیلی از سینمای ما جلوترند.
او از نمونه آثار پرمخاطب نمایش خانگی همچنین به انتهای شب و رهایم کن اشاره کرد و گفت: از حیث فیلمنامه، بازیگر و دیگر جوانب، وحشی، کار خوب و جامعی است. خیلی از سریالها پس از فصل نخست، افت پیدا می کنند. در حالی که بر خلاف برخی آثار درجه دویی به اصطلاح اپیزود بطری که معمولا خیلی ارزان ساخته می شوند، خیلی وقت گیر است و با توجه به زمان بالای سریال برای تهیهکننده منفعت مالی خوبی دارد، وحشی شروع طوفانی دارد و در ادامه هر اپیزود بر اساس منطق درست پیش می رود و تا انتها این گونه است. این سریال در پایان هر فصل نتیجه گیری دارد و اگر مخاطب فقط فصل یک وحشی را دیده باشد از ابتدا تا پایان با داستان آشناست.
این منتقد سینما گفت: در دیگر سریال ها که فصلی ساخته شده اند، داستان از فصل نخست، دیگر رها می شود. مانند زخم کاری که فصل یک آن خیلی خوب بود، فصل دومش افت پیدا کرد و بخش سوم آن اصلا قابل تماشا نبود.
او معتقد است هومن سیدی کارگردان نوظهور بسیار خوبی در سینمای ایران است و هر کاری ساخته، با کیفیت بوده است.
فاخر تاکید کرد: از آنجایی که سیدی خیلی اهل دیدن فیلم های سینمای جهان است، کپی های خوبی دارد و آثار را به خوبی ایرانیزه می کند. کپی کردن اصلا بد نیست؛ این که آگاهانه کپی کرده و فیلمسازی کنی اتفاق خوبی است. از این حیث، سیدی تبحر خیلی خوبی دارد و از جمله فیلمسازانی است که بر سینمای جهان تسلط دارد. کپی کردن هایش هم اوریجینال است و هر سکانسی که کپی می کند از آن خود می کند.
وی افزود: حتی در وحشی این اتهام را می زدند که فلان سکانس وحشی کپی برداری شده است. سیدی از دسته فیلمسازانی است که سکانس های مختلف و خورده داستان های مختلفی در کار خود دارد. هومن سیدی امضای خود را در کارهایش دارد و این برگ برنده اوست.
