دشمنان میخواهند زیست شهری مردم را مختل کنند!/ حمله به غیرنظامیان قابلیت تعقیب حقوقی دارد
یک حقوقدان گفت: نیروهای امنیتی و انتظامی داخلی و ملی که در راس آنها نیروی انتظامی و یا برخی نیروهای دیگر که کارکردشان صرفا تامین نظم و امنیت داخلی است ولو اینکه نیروهای مسلح هستند و قوه قهریه را در اختیار دارند و کارکردشان جنگیدن با متجاوز بیرونی نیست و تامین نظم و امنیت داخلی را برعهده دارند، هدف نظامی در زمان جنگ محسوب نمیشوند و هرگونه هدایت حملات علیه کلانتریها، مقر پلیس و خود نیروهای پلیس و یا پایگاههای بسیج و افرادی که عضو نیروی بسیج شهری هستند، هدایت حملات علیه غیرنظامیان به شمار رفته و یک جنایت جنگی به شمار میرود.
محمدهادی ذاکرحسین، حقوقدان، عضو هیات علمی دانشگاه تهران و پژوهشگر حقوق کیفری بین المللی، در گفتوگو با آوش، گفت: زمانی که جنگ و مخاصمه مسلحانهای مثل جنگ رمضان شکل میگیرد؛ از منظر حقوقی یک ماهیت مخاصمه مسلحانه بینالمللی و جنگ نزاعی بین دولت ایران و ائتلاف آمریکا و اسرائیل است، اینجا نظام هنجاری که تعیین میکند چه رفتاری مجاز یا ممنوع است و همچنین رفتارهای زمان جنگ را معین میکند، نظام حقوق بشردوستانه است.
او تصریح کرد: نظام حقوق بشردوستانه همان قواعد و مقررات حاکم بر زمان مخاصمات مسلحانه و تنظیمکننده رفتارهای زمان جنگ و مناسبات جنگی است.
این حقوقدان افزود: از منظر حقوق بشردوستانه یک اصل بنیادینی تحت عنوان اصل تفکیک وجود دارد؛ این اصل مقرر میکند که طرفین در یک درگیری مسلحانه و در یک جنگ باید بین نظامیان و غیرنظامیان و همچنین اماکن نظامی و غیرنظامی تفکیک قائل شوند و حملات جنگی و نظامی خود را صرفا به سمت اماکن و اهداف نظامی هدایت کنند.
ذاکرحسین یادآورشد: هرگونه حملات به سمت اماکن غیرنظامی و یا به سمت غیرنظامیان ممنوع و نقض حقوق بشردوستانه است و به آستانه یک جنایت بینالمللی میرسد؛ یعنی آمران و عاملان چنین حملاتی که غیرنظامیان را مورد حمله و هجمه قرار میدهند، در همه کشورها مسئولیت کیفری فردی در سطح بینالملل داشته و قابلیت تعقیب دارند.
او تاکید کرد: براساس اصل تفکیک طبیعتا نظامیانی که جزو نیروهای مسلح یک کشور و درگیر مخاصمه شدهاند، یعنی وظیفهشان جنگیدن است و جنگجو و رزمنده هستند، جزو اهداف مشروع نظامی محسوب میشوند و طرفین در درگیری مسلحانه میتوانند آنها را مورد حمله قرار بدهند اما نیروهای امنیتی و انتظامی داخلی و ملی که در راس آنها نیروی انتظامی و یا برخی نیروهای دیگر که کارکردشان صرفا تامین نظم و امنیت داخلی است، ولو اینکه نیروهای مسلح هستند و قوه قهریه را در اختیار دارند و کارکردشان جنگیدن با متجاوز بیرونی نیست و تامین نظم و امنیت داخلی را برعهده دارند، هدف نظامی در زمان مخاصمه محسوب نمیشوند.
این وکیل پایه یک دادگستری گفت: هرگونه هدایت حملات علیه کلانتریها، مقر پلیس و نیروهای پلیس و یا پایگاههای بسیج و افرادی که عضو نیروی بسیج شهری هستند، هدایت حملات علیه غیرنظامیان به شمار رفته و یک جنایت جنگی محسوب میشود.
ذاکرحسین اضافه کرد: طبیعتا در زمان جنگ مردم زیست شهری را دارند و یکی از مولفههای زیست شهری وجود امنیت داخلی و امنیت شهری است و اگر کلانتری و نیروی پلیس آسیب ببیند جرائم شهری مثل سرقت، زورگیری و مانند اینها افزایش پیدا میکند و شهر ناامن میشود و مردم مجبورند که خانه و کاشانه خودشان را ترک کنند و این اتفاقات، مواردی هستند که نظام حقوق بشردوستانه نمیخواهد در جوامع حاکم شود و لذا نیروهای پلیس و امنیت داخلی را تحت حمایت قرار میدهد.
او خاطرنشان کرد: در جنگ رمضان یک الگوی رفتاری از ائتلاف متجاوزان آمریکایی_اسرائیلی شاهد هستیم که دیگر صرفا دغدغه این را ندارند که اهداف نظامی، امنیتی، حاکمیتی و سیاسی را مورد هجمه قرار دهند و شاید تا حدودی در جنگ ۱۲ روزه هم چنین چیزی بود اما این الگو در جنگ فعلی تغییر پیدا کرده است؛ الان اسرائیل و آمریکا به دنبال آسیب زدن به خود غیرنظامیان و مردم ایران هستند و هدفشان فقط ضربه زدن به حاکمیت سیاسی جمهوری اسلامی ایران نیست بلکه مجازات جمعی را برای مردم ایران رقم میزند.
این حقوقدان گفت: اینکه دشمنان در جنگ فعلی زیرساختها، نیروهای تامینکننده نظم و امنیتِ شهری، کلانتریها، پستهای برق، مراکز درمانی، ورزشگاهها، شرکتها و کارخانه تولید دارو را مورد هدف قرار میدهند و تهدید میکنند که اگر جنگ ادامه پیدا کند نیروگاههای برق را میزنیم و برق را قطع میکنند، نشان میدهند که دشمنان وارد فازی شدهاند که میخواهند امکان زیستشهری و بقای زیست یک شهر و کشور را از مردم ایران سلب کنند. به نظرمن این اقدام از حیث حقوقی از سطح جنایت فراتر رفته است و جنایت سازمانیافته و گسترده علیه بشریت و غیرنظامیان است که آنها را از حقوق بنیادینشان محروم کند.
ذاکرحسین افزود: آمریکا و اسرائیل در این جنگ سیاستی را اتخاذ کردهاند که به خود مردم ایران آسیب بزنند و امکان زیستن را بگیرند و زمین سوخته ایجاد کنند؛ قبلا هم در تحریمهای اقتصادی علیه ایران که یک جنگ اقتصادی بود، آمریکا نشان داد که چنین سیاستی را دارد. ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود به وزیر خارجه وقت خود اعلام کرده بود که ما میدانیم تحریمها ممکن است به مردم ایران آسیب بزند اگر مردم میخواهند آسیب نبینند، بروند و سیاستهای دولتشان را تغییر بدهند.
او ادامه داد: آسیب زدن به مردم در این جنگ وارد قصد مجرمانه شده است، یا از باب این است که مردم را تحت فشار قرار بدهند که مثلا قیام و آشوبی به پا کنند و یا اینکه چون کاری نمیکنند و همراه نمیشوند، مردم را مورد مجازات جمعی قرار دهند و تنبیه کنند؛ چون برخلاف تصور ترامپ مردم از ایران و نظام سیاسی حمایت کردند.
نقض اصل تناسب در جنگ توسط دشمنان آمریکایی_اسرائیلی!
ذاکرحسین افزود: در همه حملاتی که در کلانتریهای شهر تهران شاهد بودیم بسیاری از خانهها و افراد غیرنظامی در پیرامون این مراکز هم از حمله دشمن آسیب دیدند و اینجا اصل تناسب هم نقض شده است و خود این مسئله نقض حقوق بشردوستانه و جنایت جنگی است؛ یعنی تحت هیچ شرایطی حمله دشمنان به مراکز نیروی انتظامی در داخل ایران قابل توجیه نخواهد بود و جنایت بودن آن آشکار است.
