امروز بیش از هر زمان دیگری کشور به یک ادبیات مشترک، رفتار مسئولانه و همافزایی نیاز دارد
معاون پیشین سازمان صداوسیما گفت: صداوسیما باید بیش از آنکه اختلافها را برجسته کند بر نقاط مشترک، منافع ملی، ظرفیتهای همافزا و امید اجتماعی تمرکز داشته باشد.
علی اصغر پورمحمدی، معاون پیشین سازمان صداوسیما و رئیس پیشین شبکه 3، در گفتوگو با آوش درباره تاکید رهبری بر دوری از تفرقه افکنی و پرهیز از تخریب سران قوا گفت: اگر سیره و بیانات بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی، رهبر شهید انقلاب و رهبر معظم انقلاب را مرور کنیم، یک محور ثابت و غیرقابل انکار در همه آنها دیده میشود و آن تأکید بر حفظ وحدت ملی، انسجام داخلی، پرهیز از دوقطبیسازی و جلوگیری از فرسایش سرمایه اجتماعی کشور است. این یک توصیه مقطعی یا تاکتیکی نبوده بلکه همواره بهعنوان یک اصل راهبردی برای حفظ اقتدار و امنیت کشور مورد تأکید قرار گرفته است.
او افزود: خوشبختانه امروز اکثریت قاطع نمایندگان مجلس شورای اسلامی فارغ از سلایق و گرایشهای سیاسی خود را ملتزم به همین رویکرد میدانند و در عین انجام وظیفه نظارتی و مطالبهگری تلاش میکنند مصالح ملی، آرامش جامعه و حفظ همبستگی داخلی را در اولویت قرار دهند. ممکن است تعداد محدودی از نمایندگان یا فعالان سیاسی با نیت دلسوزانه و در چارچوب وظایف قانونی خود، نقدهایی نسبت به برخی عملکردها یا تصمیمات داشته باشند چهبسا بخشی از این نقدها نیز از نظر کارشناسی، قابل تأمل یا حتی وارد باشد اما آنچه اهمیت بیشتری دارد نحوه بیان، زمان طرح و آثار اجتماعی این نقدها است.
پورمحمدی تصریح کرد: در شرایط حساس کنونی هر سخنی که ناخواسته موجب ایجاد شکاف، تشدید دوقطبی، تضعیف اعتماد عمومی یا خوراک تبلیغاتی برای دشمنان کشور شود، هرچند از منظر محتوایی حاوی نکات درستی باشد، باید بادقت، تدبیر و مسئولیتپذیری بیشتری مطرح شود. امروز مسئولیت و کار شخصیتهای سیاسی، رسانهای و مسئولان کشور تنها بیان نقد نیست بلکه مدیریت آثار و پیامدهای سیاسی و فرهنگی اجتماعی نقد، بخش مهمتر و سنگینتری از مسئولیت آنان است.
معاون پیشین سازمان صداوسیما ادامه داد: به همین دلیل پیام وحدت و پرهیز از تفرقه را نباید متوجه یک جریان یا یک سلیقه خاص دانست؛ این توصیه، مخاطبی به وسعت همه نیروهای سیاسی و اجتماعی کشور دارد. اگرچه به نظر میرسد این تأکیدها بیش از همه متوجه معدود افرادی است که گاهی ناخواسته در زمین دوقطبیسازی بازی میکنند اما انتظار این است که همه فعالان سیاسی بهویژه آنان، این پیام رهبر عزیز و دلسوز انقلاب را بادقت بیشتری دریافت کنند؛ چراکه امروز حفظ انسجام داخلی، سرمایهای است که هیچ مصلحت سیاسی یا جناحی نباید آن را خدشهدار کند.
پورمحمدی در پاسخ به اینکه در حال حاضر سایه جنگ بر سر کشور است چه پیشنهادی دارید که چهرهها و شخصیتهای سیاسی از تفرقه افکنی پرهیز کرده و به سمت وحدت حرکت کنند؟ اظهار کرد: تجربه سالهای گذشته نشان داده است که هر زمان کشور با تهدیدات خارجی، فشارهای امنیتی یا حتی سایه جنگ و ناامنی مواجه بوده، رهبر معظم انقلاب بیش از هر موضوع دیگری بر انسجام ملی، همدلی و پرهیز از اختلافات فرسایشی تأکید کردهاند. علت این تأکید نیز روشن است، اقتدار هر کشوری پیش از آنکه در تجهیزات نظامی یا توان اقتصادی خلاصه شود در همبستگی مردم، اعتماد عمومی و وحدت نخبگان آن کشور شکل میگیرد.
او خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی صداوسیما مسئولیتی فراتر از یک رسانه معمولی برعهده دارد. صداوسیما باید به مخرج مشترک همه جریانهای معتقد به منافع ملی تبدیل شود و روایت وحدت، امید، همدلی و آیندهنگری را در جامعه تقویت کند. صداوسیما باید بیش از آنکه اختلافها را برجسته کند بر نقاط مشترک، منافع ملی، ظرفیتهای همافزا و امید اجتماعی تمرکز داشته باشد. در کنار صداوسیما همه نهادهای فرهنگی، آموزشی و اجتماعی از جمله مساجد، دانشگاهها، حوزههای علمیه، تشکلهای مردمی، هنرمندان، نخبگان، اساتید دانشگاه، فعالان رسانهای و صاحبان تریبون نیز مسئولیت دارند که فضای عمومی کشور را به سمت همگرایی سوق دهند.
پورمحمدی در پایان یادآور شد: چند اصل راهبردی نیز میتواند به تقویت وحدت ملی کمک کند؛ از جمله اینکه رقابتهای سیاسی نباید به تخریب سرمایه اجتماعی نظام تبدیل شود، اختلافنظرها باید در چارچوب گفتوگوی مسئولانه و اخلاق سیاسی مدیریت شود، از شخصیسازی اختلافات و تبدیل مسائل کارشناسی به منازعات سیاسی پرهیز شود، مرجعیت رسانههای داخلی در اطلاعرسانی تقویت شود، از ظرفیت همه شخصیتهای مورد اعتماد مردم با هر سلیقه سیاسی برای تقویت همبستگی ملی استفاده شود، موفقیتهای ملی به نام همه ملت ثبت شود نه یک جناح خاص و در نهایت، منافع ملی همواره بر منافع جناحی و رقابتهای کوتاهمدت سیاسی مقدم دانسته شود. امروز بیش از هر زمان دیگری کشور به یک ادبیات مشترک، رفتار مسئولانه و همافزایی میان همه ارکان حاکمیت و جامعه نیاز دارد. هر اقدامی که امید، اعتماد و انسجام را تقویت کند در حقیقت تقویتکننده امنیت ملی و اقتدار کشور است و هر سخن یا رفتاری که به دوقطبیسازی، ناامیدی یا تضعیف وحدت بینجامد، حتی اگر با نیت خیر بیان شده باشد باید با درایت و مسئولیت بیشتری مورد توجه قرار گیرد.
