رمزگشایی از زبان بدن ترامپ در برابر ایران/ از اضطراب پنهان تا «نمایش» دروغین قدرت
یک کارشناس زبان بدن و رفتارشناسی با تحلیل سخنرانی اخیر رئیسجمهور آمریکا، نشانههای غیرکلامی دونالد ترامپ را حاکی از «تردید»، «اضطراب» و تلاش برای پوشاندن «دروغ و ریاکاری» دانست.
مازیار میر، کارشناس زبان بدن و رفتارشناسی، با اشاره به سخنرانی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا گفت: رفتارهای غیرکلامی در نشستهای مطبوعاتی معمولاً سرنخهایی از وضعیت روانی و سبک ارتباطی افراد ارائه میدهد. در فیلم مذکور در زبان بدن آقای «ترامپ» چند نشانه بسیار جالب قابل توجه دیده میشود.
این کارشناس زبان بدن با ذکر مثالی گفت: برای مثال او به دفعات با دستهایش حرفهایش را رسم میکند، به یکباره ساکت میشود، چرا؟ این آیا نشانه دودلی و دروغگویی و حتی ترس از ایران نیست؟
میر با بیان اینکه ترامپ زبان خود را روی لبها میکشد یا لبها را مرطوب میکند؛ گفت: رفتاری که در مطالعات ارتباطات غیرکلامی گاهی با تنش، اضطراب یا تلاش برای مدیریت فشار موقعیت و کنترل هیجانات و تردید و دودلی در بیانات شخص بروز کرده و به آن کاملا ارتباط دارد.
این محقق و پژوهشگر ارتباطات غیرکلامی تاکید کرد: تعداد و شدت سرعت پلکزدنها را از دیگر نشانههایی قلمداد میکنم که میتواند نشاندهنده برانگیختگی هیجانی یا استرس و ترس باشد اما کسی که خود را ابرقدرت میداند تا چه حد و چرا این چنین در درون خود احساس ترس و اضطراب داشته و ترس و هراس در وجود خود دارد؟
او در ادامه به تشریح کلی زبان بدن دونالد ترامپ پرداخت و تصریح کرد: در کنار همه این موارد به نظر میرسد که بالا رفتن شانهها و ناهماهنگی میان زمانبندی کلام و حرکات بدن (تقدم و تأخر بین گفتار و ژستها) بیش از حد معمول مشاهده میشود که این موارد در تحلیل زبان بدن، به عنوان نشانهای از تردید، عدم قاطعیت یا تلاش برای کنترل پیامهای دروغین تلقی شده هرچند برای قضاوت قطعی نیاز به بررسی گستردهتر رفتار فرد در موقعیتهای مختلف هم وجود دارد.
مازیار میر بااشاره به نکته قابل توجه دیگری در زبان بدن ترامپ تصریح کرد: الگوی نگاه از بالا به پایین دونالد ترامپ که حتی در تعامل با خبرنگاران کاملآ به چشم میخورد؛ الگویی که در برخی نظریههای ارتباطی میتواند به عنوان نشانهای از فاصلهگذاری، برتریجویی یا نوعی نگاه تحقیرآمیز هم تعبیر شود.
این پژوهشگر مطالعات ارتباطات غیر کلامی در جمعبندی اظهاراتش گفت: مجموعه این نشانهها مدلی از سبک یا نوع ارتباطی ارائه میدهد که بیشتر نمایشی، اغراقآمیز و مبتنی بر اجرا به نظر میرسد و پوششی برای دروغ و ریاکاری او نه واقعیتهای ملموس . به همین دلیل تحلیلگران رفتارشناسی ممکن است چنین الگوهایی را به شخصیتِ نمایش دهنده ترامپ نسبت دهند؛ شخصیتی که بیش از آنکه بر اصالت و سادگی ارتباطی تکیه کند، بر نمایش و جلوهگری در صحنه رسانهای تأکید دارد و پوششی برای دروغها و ریاکاریها است.
