ستون های امنیت ملی
امنیت ملی در ایران امروز ریشه در ثبات اقتصادی، انسجام اجتماعی و سرمایهگذاری بر اعتماد عمومی دارد.
حسن بهشتی پور در یادداشتی در روزنامه آرمان امروز نوشت:
امنیت ملی در ایران امروز ریشه در ثبات اقتصادی، انسجام اجتماعی و سرمایهگذاری بر اعتماد عمومی دارد. تجربه تاریخی ایران و بسیاری از کشورها نشان میدهد که هیچ دیوار دفاعی، محکمتر از دیوار وحدت ملی نیست و هیچ سنگری، استوارتر از رفاه و امنیت معیشتی مردم نمیباشد. وقتی فشارهای اقتصادی، زندگی قشرهای کمدرآمد و متوسط را تحتالشعاع قرار میدهد، نارضایتیای شکل میگیرد که تنها محصول شرایط تحریمی نیست . ناشی از ناکارآمدی مدیریتی در بخش هایی از کشور هم هست. براین اساس نباید نارضایتی بخشی از جامعه را صرفاً به «توطئه خارجی» و تحریم های اقتصادی تقلیل داد، اما تاریخ بهوضوح نشان میدهد که قدرتهای رقیب و دشمنان، همواره از چنین شکافهایی برای پیشبرد اهداف خود در ایران بهرهبرداری کرده اند.
نمونه بارز این بهرهبرداری را در دوران ترامپ شاهد هستیم، هنگامی که با پیامهای مستقیم خطاب به مردم ایران، تلاش کرد بین ملت و دولت اختلاف ایجاد کند. اما پاسخ هوشمندانه ایرانیان، همانگونه که در مواجهههای مختلف از جمله جنگ تحمیلی ۱۲ روزه نشان داد، ترکیبی از ایستادگی در برابر مداخله خارجی و مطالبهگری مسؤولانه از حاکمیت برای حل مشکلات داخلی بوده است. این دوگانه در واقع نشاندهنده بلوغ سیاسی جامعه ایرانی است که هم به استقلال خود هم به عدالت و رفاه میاندیشد . براین اساس می توان گفت هیچ راهبرد امنیتی، بدون پشتوانه سرمایه اجتماعی پایدار دوام نمیآورد. اتحاد ملی زمانی شکل میگیرد که مردم باور کنند صدایشان شنیده میشود و دغدغههای معیشتی آنان در اولویت اقدام مسؤولان قرار دارد.
در فضای ملتهب کنونی منطقه، برخی جریانهای تندرو با ترویج گفتمانهای غیرمنطقی مانند «حمله پیشدستانه»، ناخواسته در مسیر منافع دشمنان حرکت میکنند. چنین اقدام شتابزدهای نه تنها بهانه لازم را به دست رقبا میدهد، بلکه متحدان بالقوه را از ایران جدا می سازد و کشورهای بیطرف را به میدان درگیری میکشاند. عقلانیت راهبردی حکم میکند که ایران هوشمندانه از دام تحریکات پرهیز کند. در این میان، دیپلماسی فعال و چابک، بهویژه از نوع اقتصادی، انتخاب عقلانی و یک ضرورت حیاتی است. با آنکه شرایط امروز ایران ایدهآل برای مذاکره با آمریکا نیست ، اما اصل گفتوگو همچنان تنها مسیر واقعبینانه برای کاهش تنش و مدیریت بحران با این دشمن بد سگال ایران است.
ایران همواره آمادگی خود را برای مذاکره عزتمند اعلام کرده است، اما چنین مذاکرهای تنها زمانی معنا دارد که طرف مقابل از منطق تحکم و دیکته دست بردارد.