عقبگرد جهانی؛ 95 درصد کشورها به ضربالاجل حیاتی تغییرات اقلیمی نمیرسند
یک تحلیل جدید نشان میدهد که بیشتر کشورهای جهان در ارائه برنامههای جدید کاهش انتشار گازهای گلخانهای مطابق با توافق پاریس ناکام بودهاند. طبق این گزارش، ۹۵ درصد از کشورها نتوانستهاند تا ضربالاجل تعیینشده از سوی سازمان ملل در ۱۰ فوریه 2025 (22 بهمن 1403)، برنامههای اقلیمی خود را ارائه دهند. این برنامهها قرار بود مسیر کاهش آلودگیهای کربنی را تا سال ۲۰۳۵ مشخص کنند.
به گزارش آوش، کربن بریف (Carbon Brief) سایت تحلیلی حوزه محیط زیست نوشت که با وجود این تأخیر گسترده، سازمان ملل واکنش شدیدی نشان نداده و تأکید کرده که کشورها باید کیفیت برنامههای خود را بهبود دهند. سایمون استیل، مقام ارشد اقلیمی سازمان ملل، از دولتها خواسته است تا قبل از سپتامبر برنامههای خود را ارائه دهند. او تأکید کرد که در آن زمان، سازمان ملل گزارش جامعی منتشر خواهد کرد تا مشخص شود این برنامهها تا چه حد برای حفظ افزایش دمای جهانی زیر ۱.۵ درجه سانتیگراد کافی هستند.
چالشهای اجلاس COP30: جهان بدون آمریکا؟
آندره کوریا دو لاگو، رئیس اجلاس سالانه چارچوب سازمان ملل درباره تغییرات اقلیمی سال آینده (COP30)، اعلام کرده که این نشست باید راههای مقابله با بحران اقلیمی را بدون حمایت آمریکا بررسی کند. او اشاره کرد که دونالد ترامپ خروج دوباره آمریکا از توافق پاریس را کمی بعد از مراسم تحلیف امضا کرد. او همچنین تأکید کرد که این اجلاس نباید فقط به سخنرانیها محدود شود، بلکه باید راهکارهای عملی برای کاهش گازهای گلخانهای ارائه کند.
نقش ایران در مقابله با تغییرات اقلیمی
ایران در سال ۲۰۱۵ اعلام کرد که به صورت داوطلبانه تا سال ۲۰۳۰، میزان انتشار گازهای گلخانهای خود را چهار درصد کاهش خواهد داد. این میزان در صورت رفع تحریمها و همکاریهای بینالمللی میتواند به ۱۲ درصد افزایش یابد. اما توافقنامه پاریس همچنان در مراحل بررسی مجلس و شورای نگهبان قرار دارد و هنوز به تصویب نهایی نرسیده است.
در اجلاس سالانه چارچوب سازمان ملل درباره تغییرات اقلیمی COP29 که سال گذشته در باکو برگزار شد، شینا انصاری، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران، یکی از مهمترین چالشهای زیستمحیطی کشور را گرد و غبار عنوان کرد و بر اهمیت همکاریهای بینالمللی برای حل این بحران تأکید داشت.
استفاده از فناوریهای نوین، بهرهگیری از تجربیات بینالمللی و دریافت کمکهای مالی جهانی از جمله راهکارهایی است که ایران میتواند برای مقابله با مشکلات محیط زیستی به کار بگیرد. اما هنوز مشخص نیست که سیاستهای آینده کشور در این زمینه چه خواهد بود و آیا برنامه مشخصی برای کاهش آلودگی و مقابله با تغییرات اقلیمی تدوین شده است یا خیر.