نوایی که هنوز برای علی اکبر میگرید/ بخشو؛ صدای ماندگار کربلا در حافظه ایرانیان
تحریریه آوش/ روایتی از جهانبخش کردیزاده؛ نوحهخوانی که با «لیلا بگفتا» داغ کربلا را در حافظه چند نسل از ایرانیان ماندگار کرد
سالها از خاموشی نوای جهانبخش کردی زاده مشهور به بخشو میگذرد اما هنوز هم بیشتر ما ایرانیها، محرم را با همنشینی اشک با نوای محزون و تکرارنشدنی او در خاطر داریم. بر روح و جان همه ما شیعیان ایرانی، انگار که نوحه لیلا بگفتای او روایت مادر از شهادت علی اکبرش، حک شده است. با آن که متولد خرداد ۱۳۱۵ بود و یکسال قبل از پیروزی انقلاب به سفر ابدی رفت اما حتی برای نسلهای بعدی که در زمان فوتش به دنیا نیامده بودند، خاطره سازترین راوی و نقاش صحنه کربلاست.
«اعجوبه نوحهخوانی و سینهزنی سنتی بوشهر»، شروه خوانی اصیل و بیمانند بود که نواهای وزین و آواهای حزینش به دل همه ایران چسبید، آنقدر که نه تنها اهالی مسجد و منبر، که حتی بسیاری از بزرگان موسیقی از جمله لوریس چکناواریان رهبر ارکستر ایرانی، محمد رضا لطفی و مدیران رادیو و تلویزیون ملی آن روزها، برای شنیدن و ضبط این نوای مسحور کننده، در محرم خودشان را به بوشهر رساندند و به دیدارش رفتند. ناصرتقوایی در مستند اربعینش، تصاویری منحصر به فرد از نوحه خوانی او را در مسجد دهدشتی بوشهر ضبط کرد و سالها بعد از فوتش، در ۱۳۶۱، غلام کویتی پور، نوحه «ممد نبودی ببینی» را در زمانه آزادسازی خرمشهر، با تقلید از از لیلا بگفتای او اجرا کرد.
آخرین نوحه خوانیاش را که در مرداد ۱۳۵۶ در حرم امام رضا برگزار کرد، در راه برگشت بر اثر عارضه قلبی در شیراز درگذشت، مرگ ناگهانیاش ایران را عزادار کرد، بازار شهرش به احترامش تعطیل شد و یکی از باشکوهترین تشییع جنازههای تاریخ بوشهر برای او برگزار شد. محرم که میشود هنوز هم نوای او میپیچد، انگار که ایران با ریتم هماهنگسنج و دمام، سینه میزند و دل سبک میکند.
