روزهای نهم و دهم اسفند، آسمان بر زمین تنگ شد

آیت‌الله سید حسن خمینی با اشاره به روایتی از ابوسعید ابوالخیر در کتاب «اسرار التوحید»، گفت: انسان اگر در زندگی یک سرمایه داشته باشد، این است که به خدای خودش خوش‌بین باشد. فقط خوبی این نیست که سر به سجده بگذارید، آن هم خوب است. خوبی «صبر» و ریشه آن خوش‌بینی به خدا است. اگر کسی خوش‌بین نباشد، به «جزع» می‌رسد. نقطه مقابل صبر، جزع است. چرا انسان صبور است؟ برای اینکه احساس می‌کند یک حُسن و خوبی بر این عمل مترتب می‌شود.

یادگار امام تأکید کرد: وقتی خطرها پدید می‌آیند، صابرین کسانی هستند که در آن لحظات به خدا اتکا می‌کنند و جالب است که در آن لحظات در عین ناراحتی، خوشی پدید می‌آید. این یک تناقض است که شاد هستیم ولی غم داریم. ابن‌عربی تعبیر بسیار عجیبی دارد که از تعابیر بلند ادب فارسی و عرفان اسلامی است؛ می‌گوید «اگر اجتماع نقیضین را واجب ندانی، عارف نیستی».

وی با بیان اینکه «خوش‌بینی به خدا» سرمایه انسان و جوهر صبر است، تصریح کرد: شما صبر می‌کنید برای اینکه در اثر صبر، ظفر پدید خواهد آمد؛ خوش‌بین هستید به ظفری که خواهد آمد. مکرر از رهبر شهیدمان شنیدم که «امام به خدا خوش‌بین بود». وقتی آدم به خدا خوش‌بین باشد، همه سختی‌ها بیاید هم می‌شود صبر کرد.

آیت‌الله سید حسن خمینی افزود: این ایامِ چهار ماهی که گذشت، ملت ایران و مسئولین بزرگوارش صبر کردند. البته صبر به این معنا نیست که انسان بنشیند و زانوی غم در بغل بگیرد. در جای خود زیاد گفته‌اند و انواع و اقسامی از صبر بیان کرده‌اند. یک «صبر فعال» داریم که انسان در میانه میدان، در حالی که عمل می‌کند، صبور است. چرا؟ چون به خدا خوش‌بین است. اثرش را امروز در این پیروزی بزرگی که ملت ایران به دست آورده است، می‌بینیم.

وی تأکید کرد: روزهای نهم و دهم اسفند، آسمان بر زمین تنگ شد؛ واقعاً درهای مصیبت از همه جهت گشوده شد اما این خوش‌بینی به خدا بود که در دل‌های مردم ریشه این ثمره بزرگ را غرس کرد. اوج این خوش‌بینی را شما در داستان عاشورا می‌بینید. تعبیر حضرت زینب کبری(س) که «ما رأیتُ إلا جمیلاً»، همان است. این «خوش‌بینی به خدا» است که به ما صبر می‌دهد و ما آینده را در حال می‌بینیم. این بسیار نکته مهمی است که ما در عاشورا می‌یابیم؛ صبوری در عاشورا ریشه در ناتوانی ندارد، ریشه در اعتماد و خوش‌بینی به خدا دارد.

یادگار امام افزود: سیدالشهدا(ع) شکوه بر زبان نمی‌آورد؛ چون به خدا خوش‌بین است. به تعبیر قرآن بعضی وقت‌ها کار آنقدر سخت می‌شود که پیامبران هم مأیوس می‌شوند؛ آن وقت نصرت خداوند می‌رسد. این در وجود بعضی پیامبران هست اما در وجود سیدالشهدا(ع) نیست؛ امید و فخر است. داستان ما هم «اعتماد و خوش‌بینی به خدا» است. به تعبیر رهبر بزرگوار شهیدمان، بزرگترین سرمایه امام این «خوش‌بینی به خدا» است.

وی تصریح کرد: امام روزی که در آغاز مبارزه بودند، روزی که به ظاهر دستگیر شدند، آن روزی که در نجف در سختی‌ها بودند و روزی هم که در اوج بودند، در همه حالات به خدا خوش‌بین بودند. این سرمایه را در دل‌هایمان، ان‌شاءالله نگه داریم. با این سرمایه، این جنگ را پشت سر گذاشتیم.

آیت‌الله سید حسن خمینی با اشاره به جنگ اخیر افزود: در حادثه‌ای که هیچ چشم‌اندازی نبود و بعداً معلوم شد رعب آن از واقعیت بیشتر است، چه چیزی نهفته بود که به تعبیر رهبری ملت مبعوث شدند؟ این امید، خوش‌بینی و اعتماد بود که در مردم جوانه زد و صبر بر این جوانه، نتیجه داد. آیندگان درباره این حادثه بسیار خواهند نوشت و ان‌شاءالله نتیجه‌های بزرگی برداشت خواهیم کرد.

منبع: جماران