پرسپولیس زنان؛ پایان فصل اول با درسهای بزرگ
اولین حضور رسمی پرسپولیس در لیگ برتر فوتبال زنان بیش از آنکه با جایگاه هفتم جدول تعریف شود، با تجربهاندوزی و شناخت واقعیتهای این لیگ معنا پیدا کرد. سرخپوشان در فصلی پرنوسان، با ۲۵ امتیاز کار خود را به پایان رساندند؛ فصلی که میتواند سکوی پرتابی برای آینده باشد.
پرسپولیس در هجدهمین دوره لیگ برتر فوتبال زنان با هدفی فراتر از حضور تشریفاتی وارد مسابقات شد. جذب مریم آزمون، سرمربی وقت تیم ملی، نخستین سیگنال جدی باشگاه برای ساختن تیمی رقابتی بود. آزمون مأموریتی دشوار را پذیرفت؛ شکلدادن به تیمی تازهوارد در لیگی که تیمهایی مانند خاتون بم، گلگهر سیرجان و ایستا البرز سالهاست با ساختاری تثبیتشده در آن رقابت میکنند.
نام بزرگ پرسپولیس و سرمایهگذاری اولیه باعث شد در ابتدای فصل، سرخپوشان در کنار مدعیان بالقوه قهرمانی قرار بگیرند؛ انتظاری که بهمرور مشخص شد با واقعیتهای زمین فاصله دارد. هرچه مسابقات جلو رفت، شکاف میان پتانسیل روی کاغذ و عملکرد عملی تیم بیشتر به چشم آمد.
نیمفصل؛ تلاش برای ترمیم
نیمفصل نقطه چرخش مهمی برای پرسپولیس بود. جذب دو چهره شاخص فوتبال زنان ایران، زهرا قنبری و زهرا خواجوی، نشان داد باشگاه بهدنبال اصلاح مسیر است. قنبری با توان هجومی و تجربه بالا و خواجوی بهعنوان یکی از دروازهبانان مطرح، کیفیت فردی تیم را ارتقا دادند.
با این حال، اضافهشدن مهرههای کلیدی در میانه راه نتوانست همه چالشها را برطرف کند. مشکل هماهنگی تیمی، نوسان تاکتیکی و کمبود تجربه در بازیهای بزرگ همچنان همراه سرخپوشان باقی ماند؛ مسائلی که معمولاً گریبان تیمهای تازهوارد را میگیرد.
نوسان، واقعیت فصل اول
پرسپولیس در طول فصل چهرهای دوگانه داشت؛ گاهی نمایشهایی امیدوارکننده برابر تیمهای بالانشین ارائه داد و گاهی امتیازاتی را از دست داد که میتوانست جایگاهش را ارتقا دهد. همین بیثباتی باعث شد سرخها در پایان با ۲۵ امتیاز و بهدلیل نتایج رودررو پایینتر از سپاهان در رتبه هفتم قرار بگیرند.
این رتبه شاید با هیجان ابتدایی فاصله داشته باشد، اما برای تیمی که نخستین تجربه حضور در لیگ برتر را پشت سر میگذاشت، نتیجهای قابل دفاع محسوب میشود.
لیگ زنان؛ فراتر از نامها
واقعیت لیگ برتر فوتبال زنان نشان داد موفقیت تنها با جذب نامهای بزرگ تضمین نمیشود. ثبات ساختاری، عمق ترکیب، شناخت فضای رقابتی و تابآوری در فصل فرسایشی مؤلفههایی است که پرسپولیس هنوز در مسیر دستیابی کامل به آنها قرار دارد. از این زاویه، فصل هجدهم برای سرخپوشان بیش از هر چیز یک دوره آموزشی بود.
چشمها به فصل دربی
نگاهها حالا به فصل آینده دوخته شده؛ جایی که با صعود استقلال تهران، برای نخستین بار دربی فوتبال زنان در سطح لیگ برتر برگزار خواهد شد. رقابتی که میتواند نبض لیگ را تندتر کند و حساسیتی تازه به فوتبال زنان ببخشد.
در این میان، خبر رقابت پرسپولیس و استقلال برای جذب مرضیه جعفری، مربی سال آسیا و پرافتخارترین سرمربی فوتبال زنان ایران، نشان میدهد نبرد فصل آینده فقط در زمین نخواهد بود و بازار نقلوانتقالات هم داغ دنبال میشود.
پرسپولیس فصل اول را نه بهعنوان یک مدعی، بلکه بهعنوان تیمی در حال یادگیری پشت سر گذاشت. اگر سرخپوشان بتوانند از تجربه این فصل درس بگیرند، ساختار فنی خود را تثبیت کنند و با برنامهای دقیقتر وارد لیگ شوند، فاصله آنها با مدعیان میتواند خیلی زود کمتر شود. مسیر پیشروی پرسپولیس مسیری تدریجی است؛ اما مسیری که در صورت تصمیمهای درست، میتواند به آیندهای رقابتی ختم شود.
