دو مانع بزرگ در مسیر بیرانوند؛ امیر قلعه‌نویی این بار چه تصمیمی می‌گیرد؟
خدمت سربازی و مصدومیت، شرایط دروازه‌بان تراکتور را برای حضور در اردوی بعدی تیم ملی پیچیده کرده است.
علیرضا بیرانوند در مقطعی حساس از فصل با دو چالش مهم روبه‌رو شده؛ مشکلاتی که می‌تواند برنامه‌های او برای ادامه حضور در تیم ملی را تحت تأثیر قرار دهد. دروازه‌بان شماره یک تراکتور که با آغاز دوران خدمت سربازی امکان حضور در مسابقات باشگاهی را از دست داده، حالا باید دوران نقاهت ناشی از مصدومیت را هم پشت سر بگذارد؛ شرایطی که تردیدها درباره حضورش در فیفادی آبان را افزایش داده است.
به گزارش رسانه ورزش و اندیشه، بیرانوند قرار بود در آستانه جدایی احتمالی از تراکتور، در دیدار برابر صنعت‌نفت آخرین حضورش را با پیراهن این تیم تجربه کند؛ اما مصدومیت زودهنگام در همان دقایق ابتدایی مسابقه، اجازه نداد این سناریو مطابق انتظار پیش برود. او بدون برخورد با بازیکنی دیگر آسیب دید و جای خود را به پارسا جعفری داد تا علاوه بر ابهام درباره آینده باشگاهی‌اش، وضعیت جسمانی‌اش نیز به دغدغه‌ای تازه تبدیل شود.
حالا دو موضوع خدمت سربازی و مصدومیت، شرایط این دروازه‌بان را پیچیده‌تر کرده است. در شرایطی که تیم ملی برای بازی‌های تدارکاتی پیش‌رو آماده می‌شود، تصمیم امیر قلعه‌نویی درباره یکی از مهره‌های مورد اعتمادش بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است.
سربازی؛ توقف اجباری در مسیر مسابقه
آغاز دوران خدمت سربازی، نخستین مانع جدی بیرانوند برای ادامه فعالیت در سطح باشگاهی است. بر اساس گزارش‌های مطرح‌شده، قرار است او برای ادامه فعالیت به یکی از تیم‌های نظامی معرفی شود. در ابتدا نام فجرسپاسی به‌عنوان مقصد احتمالی او مطرح بود، اما صحبت‌هایی نیز درباره انتقال به نیروی زمینی تهران به گوش رسیده است؛ گزینه‌ای که می‌تواند امکان حضور او در تمرینات تحت نظر کادر فنی تیم ملی را تسهیل کند.
با این حال، مسئله اصلی بیرانوند تنها انتخاب تیم نظامی نیست. محدودیت‌های مربوط به نقل‌وانتقالات و شرایط حضور در مسابقات رسمی، فعلاً امکان بازی کردن را از او گرفته است. به این ترتیب، حتی اگر در تمرینات حاضر شود، فرصت چندانی برای حفظ آمادگی مسابقه‌ای و حضور مستمر در میدان نخواهد داشت.
این اتفاق در آستانه جام ملت‌های آسیا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. دروازه‌بانی که قرار است در سطح اول فوتبال ملی به میدان برود، به تمرینات منظم و تجربه مسابقه نیاز دارد؛ شرایطی که فعلاً برای بیرانوند با ابهام همراه است.
مصدومیت؛ ضربه دوم به برنامه‌های بیرو
در شرایطی که بیرانوند باید راهی برای کنار آمدن با محدودیت‌های دوران سربازی پیدا می‌کرد، مصدومیت نیز به مشکلات او اضافه شد. گزارش‌های اولیه از آسیب‌دیدگی عضله دوقلوی پای این دروازه‌بان حکایت دارند و مدت زمان دوری او از تمرینات نیز حدود یک ماه عنوان شده است.
اگر این برآورد درباره دوران نقاهت دقیق باشد، بیرانوند بخش مهمی از زمان باقی‌مانده تا فیفادی آبان را از دست خواهد داد. تیم ملی قرار است در میانه آبان دو مسابقه تدارکاتی برگزار کند و با توجه به زمان مورد نیاز برای بهبودی و بازگشت تدریجی به تمرینات، فرصت محدودی برای رسیدن به آمادگی مطلوب در اختیار این دروازه‌بان خواهد بود.
حتی در صورت بهبودی در زمان پیش‌بینی‌شده، بازگشت به شرایط مسابقه به معنای آمادگی کامل برای حضور در اردوی ملی نیست. کادر فنی باید وضعیت جسمانی، میزان آمادگی و توانایی او برای همراهی تیم را ارزیابی کند؛ موضوعی که تصمیم‌گیری درباره دعوت از بیرانوند را دشوارتر می‌سازد.
قلعه‌نویی و آزمون یک معیار مهم
در پرونده بیرانوند، نام امیر قلعه‌نویی بیش از هر فرد دیگری اهمیت دارد. سرمربی تیم ملی پیش‌تر از برنامه‌های ویژه برای این دروازه‌بان در دوران سربازی صحبت کرده و اعتماد او به بیرانوند، یکی از نکات مهم در بررسی وضعیت این بازیکن بوده است.
با این حال، بحثی که درباره معیارهای انتخاب بازیکنان تیم ملی مطرح شده، می‌تواند شرایط را تغییر دهد. تأکید بر حضور مستمر در ترکیب باشگاهی و برخورداری از دقایق کافی بازی، معیاری است که اکنون با وضعیت بیرانوند همخوانی چندانی ندارد. او نه‌تنها فعلاً امکان حضور در مسابقات را ندارد، بلکه به دلیل مصدومیت، حتی برای بازگشت به تمرینات عادی نیز به زمان نیاز دارد.
البته باید میان غیبت اجباری در مسابقات باشگاهی و افت فنی تفاوت قائل شد. بیرانوند به دلیل شرایط سربازی و آسیب‌دیدگی از بازی دور مانده و این مسئله لزوماً به معنای کاهش توانایی‌های فنی او نیست. با این حال، کادر فنی تیم ملی باید درباره میزان آمادگی واقعی او برای حضور در رقابت‌های پیش‌رو تصمیم بگیرد.
دعوت می‌شود یا باید منتظر بماند؟
فیفادی آبان می‌تواند نخستین نشانه جدی از رویکرد قلعه‌نویی در قبال وضعیت جدید بیرانوند باشد. اگر دروازه‌بان تراکتور به دلیل مصدومیت نتواند به آمادگی لازم برسد، احتمال غیبت او در فهرست تیم ملی مطرح خواهد بود؛ اتفاقی که می‌تواند فرصت بیشتری برای بررسی سایر گزینه‌های دروازه‌بانی فراهم کند.
از سوی دیگر، اعتماد قبلی سرمربی تیم ملی به بیرانوند و اهمیت آماده نگه داشتن او برای جام ملت‌های آسیا، ممکن است در تصمیم نهایی نقش داشته باشد. دعوت احتمالی او نیز لزوماً به معنای حضور در ترکیب اصلی نیست و شرایط جسمانی و میزان آمادگی‌اش باید در اردو ارزیابی شود.
در نهایت، پاسخ این پرسش که بیرانوند همچنان جایگاه ویژه خود را در برنامه‌های قلعه‌نویی حفظ خواهد کرد یا نه، به دو عامل وابسته است: روند بهبودی مصدومیت و تصمیم کادر فنی درباره بازیکنی که فعلاً از مسابقات باشگاهی دور مانده است. بیرانوند در شرایطی وارد این مرحله شده که فرصت چندانی برای بازگشت ندارد و هر تصمیمی درباره او می‌تواند بر مسیر آماده‌سازی تیم ملی برای جام ملت‌های آسیا اثر بگذارد.
