پرسپولیسِ تارتار؛ شروعی معمولی برای رؤیایی بزرگ
مهدی تارتار بعد از نزدیک به دو دهه انتظار سرانجام روی نیمکت پرسپولیس نشست، اما تیمی که با تغییرات گسترده در نقلوانتقالات و مطابق خواستههای سرمربی جدید وارد لیگ بیستوششم شد، هنوز نتوانسته شروعی در حد یک مدعی جدی قهرمانی داشته باشد. پرسپولیس پس از پنج هفته با ۱۰ امتیاز در رتبه چهارم ایستاده؛ آماری که از یک شروع قابلقبول خبر میدهد، اما مقایسه آن با عملکرد سرخپوشان در سالهای گذشته نشان میدهد تارتار برای رسیدن به استانداردهای بهترین تیمهای پرسپولیس، مسیر طولانیای در پیش دارد.
پرسپولیس فصل جدید را با یک تغییر مهم روی نیمکت آغاز کرد. مهدی تارتار، باسابقهترین سرمربی فعال فوتبال ایران، پس از سالها انتظار فرصت هدایت یکی از بزرگترین تیمهای فوتبال کشور را به دست آورد.
ورود او اما فقط به تغییر سرمربی محدود نشد. فهرست پرسپولیس در تابستان با نظر تارتار دستخوش تغییرات قابل توجهی شد و سرمربی جدید تلاش کرد بازیکنانی را به تیمش اضافه کند که شناخت بیشتری از آنها داشت.
حضور چند بازیکن سابق گلگهر در پرسپولیس یکی از نخستین نقاط انتقاد هواداران به تارتار بود؛ انتخابهایی که البته از نگاه سرمربی سرخها بر مبنای شناخت فنی او از این نفرات انجام شده است.
حالا پنج هفته از شروع لیگ گذشته و نخستین فرصت برای ارزیابی این تغییرات فراهم شده است.
۱۰ امتیاز؛ نه شکست، نه شروع رؤیایی
پرسپولیس با ۱۰ امتیاز از پنج مسابقه، در رده چهارم جدول قرار دارد و تنها سه امتیاز با صدر فاصله دارد. بنابراین هنوز نمیتوان از بحران یا فاصله گرفتن سرخپوشان از کورس قهرمانی صحبت کرد.
اما اگر عملکرد تارتار را در مقیاس تاریخی پرسپولیس بررسی کنیم، تصویر متفاوتی شکل میگیرد.
سرخپوشان در فصل گذشته با هدایت وحید هاشمیان در پنج هفته نخست تنها هفت امتیاز گرفتند؛ بنابراین تارتار از این نظر شروع بهتری داشته است. با این حال، پرسپولیس در لیگهای بیستودوم، بیستوسوم و بیستوچهارم توانسته بود در همین مقطع ۱۱ امتیاز کسب کند؛ دو بار با یحیی گلمحمدی و یک بار با خوان کارلوس گاریدو.
بنابراین ۱۰ امتیاز فعلی را نمیتوان آماری ضعیف دانست، اما برای تیمی که هدفش بازگشت به جمع مدعیان اصلی است، هنوز فاصلهای با بهترین استانداردهای پرسپولیس وجود دارد.
یک شروع دو رقمی که اتفاق تاریخی نیست
رسیدن به عدد ۱۰ بعد از پنج هفته، برای پرسپولیس اتفاق کمسابقهای نیست. سرخپوشان در ۲۶ فصل حضور در لیگ برتر، برای یازدهمین بار موفق شدهاند در پایان هفته پنجم حداقل ۱۰ امتیاز داشته باشند.
به همین دلیل، نمیتوان ۱۰ امتیاز تارتار را بهعنوان یک شروع استثنایی در تاریخ پرسپولیس معرفی کرد.
بهترین شروع سرخپوشان در لیگ برتر همچنان متعلق به لیگ هفدهم است؛ جایی که پرسپولیس با هدایت برانکو ایوانکوویچ در پایان هفته پنجم ۱۳ امتیاز داشت و در نهایت نیز قهرمانی لیگ را جشن گرفت.
تیم فعلی تارتار در این مقایسه تاریخی در جایگاه هشتم قرار گرفته؛ رتبهای که نشان میدهد برای رسیدن به بهترین نسخههای پرسپولیس، هنوز باید امتیازات بیشتری جمع شود.
فاصله با گلمحمدی و گاریدو
مسئله زمانی جدیتر میشود که چشمانداز هفتههای آینده را بررسی کنیم.
پرسپولیس پیش از تعطیلات فیفادی باید برابر ذوبآهن و خیبر خرمآباد قرار بگیرد. حتی اگر سرخپوشان هر دو مسابقه را هم با پیروزی پشت سر بگذارند، در پایان هفته هفتم ۱۶ امتیازی خواهند شد.
این در حالی است که پرسپولیس در لیگهای بیستوسوم و بیستوچهارم، تحت هدایت یحیی گلمحمدی و خوان کارلوس گاریدو، در پایان هفته هفتم ۱۷ امتیاز داشت.
یعنی حتی یک شروع ایدهآل در دو بازی بعدی هم نمیتواند تارتار را در این مقطع به رکورد دو سرمربی پیشین برساند.
رکوردی که فعلاً دور از دسترس است
بهترین شروع پرسپولیس در سالهای اخیر نیز در لیگ بیستوچهارم و با هدایت گاریدو رقم خورد. سرخپوشان در ۱۰ بازی ابتدایی آن فصل ۲۳ امتیاز به دست آوردند.
تارتار برای عبور از چنین آماری، نیازمند یک روند تقریباً بینقص در هفتههای پیش روست. پرسپولیس باید در پنج مسابقه آینده برابر ذوبآهن، خیبر، صنعت نفت، مس شهربابک و فولاد به پیروزی برسد تا بتواند خود را به استاندارد آن شروع نزدیک کند؛ سناریویی که با توجه به شرایط لیگ و کیفیت رقبای پیش رو، ساده به نظر نمیرسد.
پنج هفته برای قضاوت کافی نیست
با وجود این آمار، هنوز برای قضاوت نهایی درباره مهدی تارتار زود است. پرسپولیس تیمی است که در تابستان تغییرات زیادی داشته و طبیعی است که برای رسیدن به هماهنگی کامل به زمان نیاز داشته باشد.
از طرف دیگر، فاصله سه امتیازی با صدر جدول به این معناست که هیچ اتفاقی برای سرخپوشان از دست نرفته است. اما اگر هدف تارتار بازگرداندن پرسپولیس به مسیر قهرمانی و سهمیه آسیایی باشد، این تیم باید خیلی زود سرعت امتیازگیری خود را افزایش دهد.
۱۰ امتیاز در پنج هفته، برای شروع یک فصل فاجعه نیست؛ اما برای سرمربیای که بعد از سالها به رؤیای نشستن روی نیمکت پرسپولیس رسیده، هنوز چیزی فراتر از یک شروع معمولی هم محسوب نمیشود.
تارتار حالا باید ثابت کند تغییرات تابستانی و انتخابهایش صرفاً به تغییر چهره پرسپولیس منجر نشده، بلکه قرار است این تیم را دوباره به همان استانداردی برساند که هوادارانش از یک مدعی قهرمانی انتظار دارند.
