حفظ باروری دو دختر مبتلا به سرطان با جراحی پیشرفته!

پژوهشگاه رویان با اجرای موفق یک روش جراحی پیشرفته، توانست عملکرد تخمدان و شانس باروری دو دختر مبتلا به سرطان را حفظ کند؛ اقدامی که سه سال پس از درمان، با بلوغ طبیعی و عملکرد مناسب تخمدان در هر دو بیمار به نتیجه رسیده است.

 متخصصان این پژوهشگاه با بهره‌گیری از روش جابجایی لاپاراسکوپیک تخمدان (Laparoscopic Ovarian Transposition) موفق شدند پیش از آغاز رادیوتراپی لگن، از تخمدان‌های دو دختر مبتلا به سارکوم یوئینگ محافظت کنند؛ اقدامی که اکنون، سه سال پس از انجام آن، نتایج امیدبخشی در حفظ عملکرد تخمدان و آینده باروری این بیماران به همراه داشته است.

دکتر فیروزه غفاری، متخصص زنان، زایمان و فلوشیپ ناباروری پژوهشگاه رویان، با اعلام این خبر گفت: این دو بیمار در زمان تشخیص سرطان هنوز به سن بلوغ نرسیده بودند و قرار بود تحت رادیوتراپی ناحیه لگن قرار گیرند. از آنجا که اشعه می‌تواند آسیب جدی و غیرقابل بازگشتی به تخمدان‌ها وارد کرده و موجب نارسایی زودرس تخمدان و از بین رفتن توان باروری در آینده شود، پیش از شروع درمان، جابجایی تخمدان‌ها به خارج از میدان تابش اشعه به روش لاپاراسکوپی انجام شد.

وی افزود: اکنون و پس از گذشت سه سال از انجام این جراحی، هر دو بیمار به‌طور طبیعی وارد دوران بلوغ شده‌اند، قاعدگی منظم دارند و بررسی‌ها نشان می‌دهد عملکرد تخمدان‌های آنان همچنان حفظ شده است. این در حالی است که در صورت‌عدم انجام این اقدام، احتمال از دست رفتن دائمی عملکرد تخمدان و کاهش یا حذف شانس فرزندآوری آنان در آینده بسیار بالا بود.

دکتر غفاری با تأکید بر اهمیت توجه به کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان اظهار داشت: پیشرفت درمان‌های سرطان موجب افزایش طول عمر بیماران شده است؛ بنابراین حفظ توان باروری، به‌ویژه در کودکان و نوجوانان، به یکی از ارکان مهم درمان‌های نوین سرطان تبدیل شده است. امروزه در کنار درمان بیماری، باید به آینده زندگی این بیماران نیز توجه ویژه داشت.

وی خاطرنشان کرد: این تجربه موفق نشان می‌دهد که با برنامه‌ریزی مناسب و همکاری نزدیک میان تیم‌های انکولوژی، جراحی و پزشکی باروری، می‌توان علاوه بر درمان سرطان، امید به تشکیل خانواده در سال‌های آینده را نیز برای بیماران حفظ کرد.

این دستاورد، نمونه‌ای از ظرفیت‌های تخصصی پژوهشگاه رویان در توسعه خدمات حفظ باروری بیماران مبتلا به سرطان و گامی مؤثر در ارتقای کیفیت درمان‌های حمایتی برای کودکان و نوجوانان مبتلا به بدخیمی‌ها به شمار می‌رود.