تارتار علیه تمام کلیشهها؛ بهترین شروع دوران مربیگری با پرسپولیس!
وقتی مهدی تارتار در ابتدای فصل روی نیمکت پرسپولیس نشست، کمتر کسی تصور میکرد چند هفته بعد از همان مربیای صحبت کنیم که تیمش یکی از جذابترین شروعهای فصل را رقم زده است. انتخابی که در ابتدا با اعتراض بخشی از هواداران همراه شد، حالا با نتایج پرسپولیس رنگ دیگری گرفته؛ تارتار نهتنها توانسته تیمش را در جمع مدعیان نگه دارد، بلکه بهترین شروع دوران مربیگری خودش را هم تجربه کرده است.
تارتار سالها برای رسیدن به نیمکت پرسپولیس انتظار کشید. سرمربیای که نزدیک به دو دهه در قامت یک مربی لیگبرتری فعالیت کرده بود، سرانجام در شرایطی به آرزویش رسید که فضای اطراف باشگاه چندان امیدوارکننده نبود. انتخاب او برای بسیاری از هواداران قابل قبول نبود و واکنشها در فضای مجازی حتی به شکلگیری موجی از اعتراض علیه مدیریت باشگاه و سرمربی جدید منجر شد.
اما فوتبال فرصت زیادی برای قضاوتهای اولیه باقی نمیگذارد. شش هفته از شروع لیگ گذشته و حالا عملکرد تارتار روی نیمکت پرسپولیس، مهمترین پاسخ او به منتقدانش محسوب میشود.
از انتخاب جنجالی تا جایگاه مدعی
پرسپولیس فصل جدید را با چهار پیروزی، یک تساوی و یک شکست آغاز کرده و از 18 امتیاز ممکن، 13 امتیاز به دست آورده است. نتیجهای که سرخپوشان را در پایان هفته ششم به رتبه دوم جدول رسانده و تنها سه امتیاز با صدر فاصله دارند.
تنها شکست پرسپولیس مقابل تراکتور رقم خورده؛ مسابقهای که اتفاقاً در جدول فعلی فاصله دو تیم را نیز مشخص کرده است. با این حال، پرسپولیس در همین شروع فصل توانسته بالاتر از استقلال و سپاهان قرار بگیرد؛ اتفاقی که برای تیمی با آن حجم از فشار و حاشیه در ابتدای فصل، قابل توجه است.
تارتار در شرایطی تیمش را وارد کورس کرده که پیش از آغاز فصل، بخش قابل توجهی از بحثها درباره آینده پرسپولیس به انتخاب سرمربی مربوط میشد. حالا اما زمین مسابقه معادله را تغییر داده است.
تارتار؛ برخلاف تصویری که از او ساخته شده بود
شاید جذابترین بخش شروع فصل پرسپولیس، نه تعداد امتیازات، بلکه شکل بازی این تیم باشد.
تارتار سالها با برچسب مربیای شناخته میشد که اولویت اصلیاش ساختن تیمی منظم و محتاط است. همین تصویر یکی از مهمترین دلایل نگرانی هواداران پرسپولیس در زمان انتخاب او بود؛ آنها انتظار داشتند تیمشان با فوتبالی بسته و کمریسک وارد مسابقات شود.
اما آنچه در شش هفته نخست دیده شده، تقریباً در نقطه مقابل این تصور قرار دارد.
پرسپولیس با 12 گل زده، هجومیترین تیم لیگ برتر است و تنها تیمی محسوب میشود که تعداد گلهایش به عدد دو رقمی رسیده است. این آمار نشان میدهد تارتار در اولین هفتههای حضورش در پرسپولیس صرفاً به دنبال نتیجهگیری با حداقل ریسک نبوده و تیمش را با رویکردی تهاجمی وارد مسابقات کرده است.
حتی در داربی نیز انتخاب ترکیب و رویکرد پرسپولیس نشان داد که سرمربی جدید نمیخواهد برای گرفتن نتیجه، تمام داشتههای هجومی تیمش را قربانی احتیاط کند.
همین تغییر رویکرد باعث شده تصویری که پیش از آغاز فصل از تارتار ساخته شده بود، آرامآرام رنگ ببازد.
رکوردی که تارتار در پرسپولیس شکست
13 امتیاز در شش هفته، فقط پرسپولیس را در جمع مدعیان قرار نداده؛ بلکه برای خود تارتار نیز یک اتفاق تاریخی محسوب میشود.
مرور شروعهای قبلی دوران مربیگری او نشان میدهد که هیچکدام از تیمهای تحت هدایت تارتار نتوانسته بودند در شش هفته نخست چنین شرایطی داشته باشند.
بهترین شروع قبلی او به دوران حضورش روی نیمکت راهآهن در لیگ دهم بازمیگردد؛ جایی که تیم تارتار از شش مسابقه ابتدایی 13 امتیاز گرفت. تفاوت اما در جزئیات است؛ راهآهن آن فصل 8 گل به ثمر رسانده و 4 گل دریافت کرده بود، در حالی که پرسپولیس فعلی با همان 13 امتیاز، تفاضل گل 9+ دارد.
به این ترتیب، تارتار نهتنها موفق شده بهترین شروع امتیازی دوران مربیگریاش را تکرار کند، بلکه از نظر کیفیت تهاجمی نیز رکورد شخصی خودش را پشت سر گذاشته است.
این بار پایان قصه متفاوت خواهد بود؟
اما یک هشدار هم وجود دارد.
تارتار پیش از این نیز یک شروع درخشان با راهآهن داشت؛ شروعی که در ادامه فصل نتوانست با همان کیفیت ادامه پیدا کند و روند نتیجهگیری تیمش دچار افت شد. بنابراین شش هفته نخست اگرچه برای سرمربی پرسپولیس یک نشانه امیدوارکننده است، اما هنوز برای قضاوت نهایی درباره آینده این تیم زود است.
پرسپولیس در ادامه فصل باید ثابت کند این شروع تنها یک موج کوتاهمدت نبوده است. حفظ کیفیت هجومی، کنترل نوسان نتایج و البته مدیریت فشار سنگین حضور روی نیمکت یکی از بزرگترین باشگاههای ایران، آزمونهای جدیتری برای تارتار خواهند بود.
با این حال، یک واقعیت را نمیتوان نادیده گرفت؛ مردی که در روزهای ابتدایی انتخابش با تردید و اعتراض روبهرو شد، شش هفته بعد تیمی ساخته که هم امتیاز جمع میکند و هم گل میزند.
تارتار حالا برای نخستین بار در دوران مربیگریاش نهفقط صاحب یک شروع خوب، بلکه صاحب فرصتی کمنظیر برای اثبات خودش شده است؛ فرصتی که اگر با جام به پایان برسد، میتواند تمام نگاهها به انتخاب جنجالی ابتدای فصل را برای همیشه تغییر دهد.
