جهنم اولدترافورد؛ یونایتد در آستانه یک فاجعه تاریخی!
منچستریونایتد دیگر فقط از روزهای باشکوهش فاصله نگرفته؛ حالا سایه سقوط به دسته پایین‌تر هم بالای سر پرافتخارترین تیم‌های فوتبال انگلیس سنگینی می‌کند. مایکل کریک در اولدترافورد با کابوسی روبه‌رو شده که تا همین چند سال قبل حتی تصورش هم برای هواداران غیرممکن بود.
روزگاری نام منچستریونایتد برای رقبا یادآور ترس، اقتدار و جام‌های بی‌شمار بود؛ تیمی که با سر الکس فرگوسن به کابوس شبانه حریفان تبدیل شده بود و برای قهرمانی می‌جنگید. حالا اما روزگار چنان با شیاطین سرخ نامهربان شده که هواداران باید به جای محاسبه فاصله با صدر جدول، نگران فاصله تیم محبوبشان با منطقه بقا باشند!
پیروزی ۳ بر یک ناتینگام فارست مقابل منچسترسیتی، اتفاقی بود که شاید در ظاهر هیچ ارتباطی با منچستریونایتد نداشت، اما نتیجه‌اش برای شاگردان مایکل کریک چیزی شبیه زلزله بود. یونایتد با این نتیجه به رتبه هجدهم سقوط کرد تا برای نخستین بار پس از نوامبر ۱۹۸۶، طعم حضور در منطقه سقوط لیگ برتر را بچشد. کابوسی تاریخی که حالا دیگر فقط یک هشدار نیست؛ واقعیتی روی جدول مسابقات است.
اولدترافورد؛ از تئاتر رؤیاها تا صحنه نمایش یک فاجعه!
ماجرا زمانی عجیب‌تر می‌شود که به جایگاه تاریخی منچستریونایتد نگاه کنیم. باشگاهی با ۲۰ قهرمانی در لیگ انگلیس، چندین جام اروپایی و میلیون‌ها هوادار در سراسر جهان، حالا در موقعیتی قرار گرفته که تیم‌هایی مانند ناتینگام فارست و کاونتری‌سیتی در جدول بالاتر از آن ایستاده‌اند.
البته هنوز برای صحبت از سقوط زود است، اما آمارهای این فصل چندان امیدوارکننده نیستند. یونایتد در ۹ مسابقه ابتدایی لیگ تنها یک پیروزی به دست آورده؛ بردی که در تاریخ ۳۰ اوت با نتیجه ۵ بر ۲ مقابل ایپسویچ‌تاون ثبت شد. از آن زمان، هفت مسابقه بدون پیروزی سپری شده تا شروع فصل شیاطین سرخ به یکی از تلخ‌ترین مقاطع تاریخ باشگاه تبدیل شود.
مشکل فقط امتیازهای ازدست‌رفته نیست؛ منچستریونایتد در این فصل نشانه‌ای از تیمی که برای بازگشت به جمع بزرگان برنامه دارد، ارائه نکرده است. تیمی که باید برای تحمیل قدرتش به رقبا وارد زمین شود، حالا خودش به حریفی تبدیل شده که هر تیمی برای گرفتن امتیاز از آن امیدوار است.
کریک؛ جانشین فرگوسن یا قربانی یک نیمکت نفرین‌شده؟
نام مایکل کریک حالا بیش از هر زمان دیگری زیر ذره‌بین قرار گرفته است. پیروزی ۳ بر ۲ مقابل رم در لیگ قهرمانان اروپا، برای مدتی کوتاه فشارها را کاهش داد، اما یک نتیجه اروپایی نمی‌تواند بحران داخلی یونایتد را پنهان کند.
مقایسه شرایط فعلی با روزهای پایانی دوران ران اتکینسون نیز اجتناب‌ناپذیر است. در فصل ۸۷-۱۹۸۶، یونایتد پس از شروعی فاجعه‌بار در رده بیست‌ویکم قرار گرفت و اتکینسون جای خود را به سر الکس فرگوسن داد. حالا تاریخ بار دیگر خاطرات تلخی را زنده کرده است؛ با این تفاوت که این بار خبری از یک فرگوسن آماده برای آغاز عصر طلایی نیست.
کریک برای نجات خود و تیمش به چیزی فراتر از یک برد اتفاقی احتیاج دارد. او باید هویت فوتبالی مشخصی به یونایتد بدهد؛ تیمی که در هفته‌های اخیر نه ثبات لازم را داشته و نه توانسته از اعتبار نام بزرگش برای ترساندن رقبا استفاده کند.
همسایه‌های تازه شیاطین سرخ؛ چه کسی فکرش را می‌کرد؟
نگاهی به جدول لیگ برتر، شاید تلخ‌ترین بخش ماجرا برای هواداران یونایتد باشد. آرسنال با ۲۷ امتیاز در صدر ایستاده، منچسترسیتی با ۲۱ امتیاز تعقیب‌کننده اصلی است و برایتون نیز با ۱۹ امتیاز جایگاه سوم را در اختیار دارد.
در سوی دیگر جدول، منچستریونایتد باید برای فرار از جمع سه تیم انتهایی با تیم‌هایی رقابت کند که تا همین چند فصل قبل، قرار گرفتن نامشان بالاتر از یونایتد در جدول برای هواداران این باشگاه بیشتر به یک شوخی شبیه بود.
ناتینگام فارست با پیروزی بزرگش مقابل سیتی، ۹ امتیازی شد و به رتبه شانزدهم رسید. کاونتری‌سیتی نیز با همین تعداد امتیاز در رده هفدهم قرار دارد. کریستال پالاس و ساندرلند هم دیگر تیم‌های حاضر در انتهای جدول هستند.
حتی احتمال رسیدن یونایتد به قعر جدول نیز وجود دارد؛ اتفاقی که با توجه به نتایج دیدارهای معوق و مسابقات پیش‌رو، می‌تواند کابوس سرخ‌پوشان را عمیق‌تر کند.
۳۰ امتیاز؛ مقصد ترسناک قطار سقوط!
اگر قرار باشد روند امتیازگیری فعلی منچستریونایتد ادامه پیدا کند، محاسبات چندان خوشایند نخواهند بود. میانگین کمتر از یک امتیاز در هر مسابقه، این تیم را در پایان فصل به محدوده‌ای نزدیک به ۳۰ امتیاز می‌رساند؛ آماری که معمولاً برای بقا در لیگ برتر کافی نیست.
البته هنوز مسابقات زیادی باقی مانده و یک دوره نتایج مثبت می‌تواند همه معادلات را تغییر دهد. اما مسئله اینجاست که یونایتد برای بازگشت به مسیر درست، باید ابتدا از بحران ذهنی و فنی خود عبور کند.
دیدار خانگی مقابل استون‌ویلا و اونای امری، حالا اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. این مسابقه برای کریک فقط یک بازی دیگر در تقویم لیگ نیست؛ فرصتی برای متوقف کردن سقوطی است که هر هفته شکل جدی‌تری به خود می‌گیرد.
زنگ خطر به صدا درآمد؛ شیاطین سرخ هنوز بیدار نشده‌اند!
سقوط منچستریونایتد به دسته پایین‌تر در شرایط فعلی شاید سناریویی دور از ذهن باشد، اما فوتبال بارها ثابت کرده که اعتبار تاریخی هیچ تیمی را از بحران نجات نمی‌دهد. آخرین سقوط یونایتد به دسته پایین‌تر به سال ۱۹۷۴ بازمی‌گردد و این باشگاه از زمان آغاز لیگ برتر هرگز چنین تجربه‌ای نداشته است.
با این حال، آنچه امروز در اولدترافورد جریان دارد، بیش از یک بحران مقطعی است. یونایتد با مشکل نتیجه‌گیری، نوسان فنی و فشار روانی دست‌وپنجه نرم می‌کند و هر هفته‌ای که بدون پیروزی سپری شود، وضعیت کریک را دشوارتر خواهد کرد.
شیاطین سرخ هنوز فرصت دارند از این کابوس بیدار شوند؛ اما اگر قرار باشد همین مسیر ادامه پیدا کند، شاید روزی هواداران این تیم به جای مرور افتخارات فراموش‌نشدنی گذشته، مجبور شوند برای نجات تیمشان از سقوط، جدول لیگ دسته اول انگلیس را هم دنبال کنند!
برای باشگاهی که روزگاری پادشاه انگلیس بود، قرار گرفتن در منطقه سقوط فقط یک فاجعه فوتبالی نیست؛ یک سقوط آزاد از قله تاریخ است.
