EN
به روز شده در
کد خبر: ۹۰۴۴۰

چمدان‌ها بسته شد؛ مدیران فوتبال در صف ویزای آمریکا!

در شرایطی که تیم ملی فوتبال ایران خود را برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ آماده می‌کند، ماجرای دریافت ویزای آمریکا برای اعضای کاروان ایران، به یکی از سوژه‌های بحث‌برانگیز این روزهای فوتبال تبدیل شده است؛ موضوعی که بار دیگر پای انتقادها به نحوه اعزام مدیران فوتبالی را باز کرده است.

چمدان‌ها بسته شد؛ مدیران فوتبال در صف ویزای آمریکا!

تیم ملی ایران این روزها در ترکیه اردو زده، بازی دوستانه می‌دهد و خودش را برای جام جهانی آماده می‌کند؛ ولی پشت صحنه، یک مسابقه مهم‌تر در جریان است: رقابت برای گرفتن ویزای آمریکا! از بازیکنان و کادر فنی گرفته تا مدیران و اعضای هیئت‌رئیسه فدراسیون، همه چشم‌انتظار چراغ سبز سفارت هستند تا بلیت سفر به آمریکا را اوکی کنند.

در هفته‌های اخیر، بحث رفتن یا نرفتن تیم ملی به آمریکا حسابی داغ شده بود. عده‌ای معتقد بودند با توجه به تنش‌های سیاسی اخیر، اصلاً نباید پای تیم ملی به خاک آمریکا باز شود و حتی حضور در جام جهانی را زیر سوال می‌بردند. در مقابل، گروه دیگری می‌گفتند تیم ملی نباید قربانی فضای سیاسی شود و حضور در جام جهانی، بخشی از هویت حرفه‌ای فوتبال ایران است.

اما ماجرا فقط به بازیکنان ختم نمی‌شود. حالا مشخص شده که اعضای هیئت‌رئیسه و مدیران فدراسیون هم مثل ستاره‌های تیم ملی، در صف ویزا ایستاده‌اند؛ مدیرانی که بعضی‌هایشان در مصاحبه‌ها از «دشمنی آمریکا» حرف می‌زنند ولی در عمل، چمدان‌ها را بسته‌اند تا اگر ویزا صادر شد، راهی ایالات متحده شوند.

حتی یکی از رسانه ها امروز نوشت که  یکی از مدیران ارشد فدراسیون بعد از دو بار ریجکت شدن، دوباره برای گرفتن ویزا اقدام کرده؛ انگار این مسابقه، وقت اضافه هم دارد!

البته سفر پرتعداد مدیران فوتبالی به تورنمنت‌های بزرگ، داستان تازه‌ای نیست. در جام جهانی قطر هم تعداد مدیران و همراهان، بیشتر از حد انتظار بود و همان موقع هم انتقادهای زیادی به هزینه‌های این سفرها مطرح شد. حالا دوباره همان سوال قدیمی روی میز آمده: این همه مدیر دقیقاً چه نقشی در موفقیت فوتبال ایران دارند؟

فدراسیون همیشه می‌گوید حضور این افراد «اجرایی» و «ضروری» است؛ اما افکار عمومی هنوز قانع نشده. مخصوصاً وقتی فوتبال ایران همچنان با مشکلاتی مثل ضعف زیرساخت، بی‌نظمی مدیریتی، پرونده‌های انضباطی و بحران‌های مالی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

این وسط، چیزی که بیشتر توی ذوق می‌زند، فاصله بین شعار و رفتار است؛ جایی که آمریکا در تریبون‌ها «دشمن» معرفی می‌شود، ولی پشت درهای سفارت، خیلی‌ها منتظرند مهر ویزا روی پاسپورت‌شان بخورد.

 
 
 
 
 
 
 

 


 

 

 

ارسال نظر

آخرین اخبار