نصری: جامعه بینالمللی باید بر ریشه مسئله تمرکز کند
کشورهایی که اقتصاد، مسیرهای تجاری و امنیت انرژی آنها بهطور جدی از اختلالات و محدودیتهای دفاعی در تنگه هرمز آسیب دیده است، باید بیدرنگ خواستار جبران کامل خسارات و پرداخت غرامت از سوی ایالات متحده و اسرائیل شوند.
رضا نصری، تحلیلگر مسائل بینالملل در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
بهعنوان متجاوزانی که این بحران را از طریق اقدامات نظامی غیرقانونی خود و در نقض آشکار قواعد آمره حقوق بینالملل- بهویژه ممنوعیت مطلق توسل به زور- آغاز کردهاند، ایالات متحده و اسرائیل طبق حقوق بینالملل مسئولیت مستقیم و کامل تمامی پیامدهای قابل پیشبینی، از جمله بحران کنونی دریایی، را بر عهده دارند.
بهجای پاسخگو ساختن عاملان واقعی از طریق مطالبه غرامت، متأسفانه چندین کشور رویکرد نادرستی اتخاذ کردهاند. شش کشور (بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند و ژاپن) بهتازگی بیانیهای مشترک صادر کرده و ایران را در خصوص تنگه هرمز محکوم کردهاند. آنها اقدامات دفاعی ایران را «غیرقابل قبول» خوانده و از «عبور ایمن» سخن گفتهاند.
کشورهای عربی که در نشست اخیر ریاض نیز ایران را محکوم کردند، باید این موضع نادرست را کنار گذاشته و در عوض خواستار پاسخگویی و جبران خسارت از ناقضان واقعی قانون- یعنی ایالات متحده و اسرائیل- شوند.
در این راستا، محکومیت ایران از نظر حقوقی بیاعتبار و از نظر واقعییتهای موجود اقدامی فاقد وجاهت است. بحران کنونی پیامد مستقیم و قابل پیشبینی تجاوز غیرقانونی آمریکا و اسرائیل علیه ایران است.
رئیسجمهور امانوئل مکرون (یکی از همان شش کشور) خود این موضوع را تأیید کرده است. او اذعان داشته این حملات «خارج از چارچوب حقوق بینالملل» انجام شدهاند. یعنی هیچ مجوزی از شورای امنیت وجود نداشت؛ و هیچ حمله مسلحانهای که حق دفاع مشروع طبق ماده ۵۱ را فعال کند، رخ نداده بود. اقدام آمریکا و اسرائیل صرفاً یک تجاوز آشکار در نقض فاحش منشور ملل متحد و قاعده آمره منع توسل به زور (ماده ۲(۴)) بوده است.
بر اساس مواد کمیسیون حقوق بینالملل درباره مسئولیت دولتها (بهعنوان حقوق عرفی)، ایالات متحده و اسرائیل مسئولیت کامل تمامی پیامدهای عمل متخلفانه خود را بر عهده دارند (ماده ۳۱).
بحران دریایی، اختلال در کشتیرانی و اقدامات دفاعی در تنگه، همگی بهطور مستقیم از آن اقدام اولیه غیرقانونی ناشی میشوند. اصل بر این است که هیچ حقی از یک عمل غیرقانونی نشأت نمیگیرد.
متجاوزان اکنون نمیتوانند قربانی را بهخاطر واکنش به آشوبی که خود ایجاد کردهاند محکوم کنند. ایران در حال اعمال حق ذاتی دفاع مشروع خود بر اساس منشور ملل متحد است. سرزنش تهران در حالی که متجاوزان مصون نگه داشته میشوند، از نظر حقوقی مضحک و از نظر اخلاقی ورشکسته دارد.
جامعه بینالمللی باید بر ریشه مسئله تمرکز کند: توقف تجاوز، پاسخگو ساختن متجاوزان و مطالبه غرامت از ایالات متحده و اسرائیل.
هر چیز دیگری، از جمله این بیانیه، همدستی محسوب میشود.
