رای مثبت کنگره ونزوئلا به خصوصی سازی صنعت نفت/ منافع و مضرات برای کاراکاس چیست

خارج شدن صنعت نفت ونزوئلا از دست دولت این کشور که از جمله خواسته‌های دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، از کاراکاس بود، با استقبال کارکنان این بخش در ونزوئلا همراه شده است.

روزنامه گاردین در گزارشی نوشت، براساس این قانون جدید علاوه بر تکیه بر خصوصی‌سازی در صنعت نفت ونزوئلا، مالیات‌ها در این حوزه کاهش خواهد یافت با این حال تاکید شده، دولت بر روند تولید نفت کنترل کامل خواهد داشت.

تحلیلگران معتقدند این قانون به لحاظ عملی ممکن است به نتایج دلخواه نرسد زیرا متن فاقد شفافیت کامل است و آنچه در آن لحاظ شده در حد اصلاحاتی که ایالات متحده جهت احیای صنعت نفت آسیب‌دیده ونزوئلا می‌خواهد، نیست.

برای آینده، برای کودکان

با این حال دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، می‌گوید: «در قانون یاد شده همه جزئیات را در نظر گرفته بودند زیرا «در مورد کشوری صحبت می‌کنیم که به فرزندانمان خواهیم داد.» او در حالی این سخنان را بیان داشته که انتظار می‌رود به‌زودی تأیید نهایی خود را درباره لایحه مزبور اعلام کند. این تاییدیه همچنین چراغ سبز او به رئیس‌جمهوری آمریکا برای ابقا در سمت خود خواهد بود.

دلسی رودریگز پیش‌تر نیز مذاکره‌ای تلفنی با دونالد ترامپ داشت. مذاکره‌ای که رئیس‌جمهوری آمریکا آن را فاش کرد و گفت که به رودریگز وعده داده، «فضای هوایی تجاری بر فراز ونزوئلا» را بزودی بازگشایی خواهد کرد این وعده دیروز عملی شد.

فضای هوایی ونزوئلا از زمانی که ترامپ در حال اعمال فشار بر نیکلاس مادورو بود «به طور کامل بسته» اعلام شده بود طوری‌که حداقل هشت شرکت هواپیمایی بین‌المللی پروازها در این کشور آمریکای جنوبی را تعلیق کرده‌ بودند.

دولت ترامپ همچنین کمی پس از تصویب این قانون اعلام کرد که تحریم‌ها علیه صنعت نفت ونزوئلا را کاهش می‌دهد این درحالی است که ایالات متحده از زمان سقوط مادورو، کنترل صادرات و درآمدهای نفت ونزوئلا را به دست گرفته است و کاخ سفید گفته قصد دارد آن را به طور نامحدود حفظ کند تا رژیم به اهداف سیاست‌خارجی خود پایبند باشد.

دستاوردهای ترامپ

این اقدامات در برابر چیزی که ایالات متحده با قانون جدید نفتی ونزوئلا به دست می‌آورد، اندک است زیرا طبق قانون جدید شرکت‌های نفتی خارجی کنترل بیشتری بر نفت ونزوئلا خواهند داشت و احتمالاً حق امتیاز پرداختی آنها به دولت نیز به شدت کاهش می‌یابد.

نیویورک تایمز نیز در گزارشی نوشت، دستاوردی که ترامپ در ونزوئلا به آن رسیده در حدی است که اکنون او را وسوسه تکرار چنین دستاوردی در سایر نقاط کره زمین کرده که نشان‌دهنده بازگشت دولت ترامپ به دوران دیپلماسی توپخانه‌ای است که در آن ایالات متحده از برتری نظامی خود برای تسلیم کردن کشورهای آمریکای لاتین در برابر اولویت‌های واشنگتن استفاده می‌کند.

خداحافظی با چاوزیسم

این اصلاحات عملاً بسیاری از تلاش‌های دولت هوگو چاوز برای ملی‌کردن پروژه‌های نفتی در سال ۲۰۰۷ را که منجر به خروج غول‌های نفتی آمریکایی مانند اکسون‌موبیل و کانوکوفیلیپس از ونزوئلا شد را به باد فنا می‌دهد. تلاش‌هایی که ستون مرکزی چاوزیسم بود؛ جنبشی سیاسی که نزدیک به ۳۰ سال بر ونزوئلا حاکم بوده است و با دستگیری و انتقال مادورو به آمریکا در پایان راه خود به نظر می‌رسد.

بویژه که به نظر می‌رسد بسیاری از اقتصاددانان ونزوئلایی نیز چندان باوری به ادامه روند ملی بودن صنعت نفت در کشور خود نداشتند و آن را باعث عقب ماندن کشورشان می‌دانستند. یکی از این اقتصاددانان آلخاندرو گریسانتی، اقتصاددان برجسته ونزوئلایی، است که شرکت مشاوره‌ای اکوآنالیتیکا در کاراکاس را اداره می‌کند. او معتقد است: «این گام بزرگ رو به جلویی است. زیرا قانون جدید می‌تواند تولید نفت را تا 200 یا حتی 300 هزار بشکه در روز افزایش دهد و آن را به یک میلیون و 200 تا 300 هزار بشکه برساند.

البته خود او نیز به این مساله نیز اشاره کرده که «این قانون شاید نتواند موجی از سرمایه‌گذاری توسط غول‌های بزرگ مانند اکسون‌موبیل را به راه بیندازد زیرا مدیرعامل‌های آنها نسبت به بازگشت به ونزوئلا ابراز تردید دارند.» علت آن نیز تجربه تلخی است که از مصادره شدن اموالشان در جریان ملی شدن نفت ونزوئلا داشته‌اند و نگران آن هستند این تجربه تکرار شود. 

منافع خصوصی سازی نفت برای ونزوئلا                     

با این حال، انتظار می‌رود این قانون نفتی اقتصاد ونزوئلا را که به شدت به نفت وابسته است و در دهه گذشته به دلیل سقوط درآمدهای نفتی، موج مصادره‌ها و تحریم‌های ایالات متحده ویران شده‌ بود، از وضعیت کنونی نجات دهد. این قانون همچنین به این کشور فرصت می‌دهد تا با حضور سرمایه‌گذاران نفتی، زیرساخت‌های انرژی خود را که برخی از آن‌ها در وضعیت فرسوده قرار دارند، بهبود بخشد.

قانون جدید نفتی ونزوئلا منتقدانی هم دارد، عمده این منتقدان کسانی هستند که به ملی‌گرایی اعتقاد دارند. یکی از آنها رافائل رامیرز، وزیر سابق انرژی، است که در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «این تقریباً ۷۰ سال دستاوردهای ملی ما را پاک می‌کند و به دنبال لغو ایدئولوژی نفتی ملی‌گرایانه است.»