روایت صعود خاکیزاده، مدافعی که در شنها درخشید
ابوالحسن خاکیزاده، استعداد ناب والیبال ساحلی ایران، مسیری سخت اما پرامید را از روستای دورافتاده تیاب در حومه میناب آغاز کرد؛ مسیری که حالا به چشیدن شهد قهرمانی در قاره کهن و پوشیدن پیراهن تیم ملی ختم شده است.
خاکیزاده، بازیکن خوشقواره هرمزگانی، پلههای ترقی را آرام و پیوسته طی کرد؛ از درخشش در ردههای پایه تا کسب عنوان بهترین مدافع جوانان و امیدهای آسیا. او در مسابقات اخیر قهرمانی باشگاههای کشور، در کنار پدیدهای دیگر به نام امیرعلی قلعهنویی، نمایشهایی چشمگیر ارائه داد و مقابل ساحلیبازان نامدار ایران چنان درخشید که تحسین همگان را برانگیخت.
این بازیکن با ثبت ۱۸۶ حمله و ۵۰ درصد موفقیت، عنوان بهترین آبشارزن ایران را به خود اختصاص داد و در تمام دیدارهای حساس، مهر تأییدی بر تواناییهای فنی و ذهنیاش زد. در کنار این موفقیتها، حمایت بیدریغ مادرش به همراه بچهمحلهای تیابی، همواره پشتوانه روحی او بودهاند؛ مشوقانی که نقش مهمی در مسیر پیشرفت این ورزشکار ایفا کردهاند.
خاکیزاده درباره این مسابقات میگوید: «باشگاه فولاد میزبانی بسیار خوبی داشت و شور و هیجان را به سواحل دریای عمان آورد. در فینال، بازی سخت و نزدیکی داشتیم. خوشحالم که من و امیرعلی قلعهنویی به لطف روحیه مبارزهجوییمان به تیم ملی دعوت شدیم تا راهی مسابقات بازیهای ساحلی آسیا شویم.»
او در ادامه با اشاره به شرایط اقتصادی این رشته میافزاید: «درآمد ما از والیبال ساحلی بسیار محدود است. شاید تعجب کنید، اما بیشترین دستمزد ما زیر ۹۰۰ میلیون تومان است؛ آن هم در شرایطی که در برخی رشتههای کمهزینهتر، رقمها بالاتر است. تازه همین مبلغ ناچیز هم گاهی بهموقع پرداخت نمیشود، در حالی که والیبال ساحلی ایران روند رو به رشدی دارد.»
این بازیکن همچنین از پیشرفت دیگر چهرههای این رشته یاد میکند و میگوید: «پدیده این دوره از مسابقات، شهرستان میناب بود که در یک سال اخیر پیشرفت چشمگیری داشته است. در بندرعباس هم با حضور بازیکنانی مثل عبدالرئوف بستگانی، مرتضی احمدیپور بندری و سربهرمی، والیبال ساحلی به یکی از ورزشهای اول منطقه تبدیل شده است.»
خاکیزاده که از نظر فیزیکی شباهت زیادی به بازیکنان برزیلی دارد، در پایان تأکید میکند: «جا دارد از مادرم و همسرم تشکر کنم که در همین مسابقات هم حضور داشتند. آنها مشوقان واقعی من هستند و با حضورشان هیچوقت احساس تنهایی نمیکنم.»