نگاهی به نمایش «خون بس»، اثر صابر ابر

نمایش «خون بس»، سومین اثر از سه گانه‌ صابر ابر است که این شب‌ها در تالار وحدت روی صحنه می‌رود. این نمایش از روز پنجشنبه ۱۱ تیرماه، در تالار وحدت روی صحنه بوده و همچنان در حال اجرا است. صابر ابر پیش‌تر دو نمایش «امشب به صرف بورش و خون» و «امشب به صرف بورش بدون خون به میزبانی نازنین» را روی صحنه برده است. «امشب به صرف بورش و خون»، اولین اثر از این سه گانه بود که براساس رمان «نازنین» داستایفسکی نوشته شد. مضمون نخستین بخش از این سه گانه با ماهیت روانکاوانه‌ رمان نویسنده روس مرتبط بود و پیرامون عشق و نفرت و رابطه و خشونت می‌چرخید. در دومین نمایش «امشب به صرف بورش، بدون خون؛ به روایت نازنین» همین مفاهیم در ساختار روایی متفاوتی ارائه شد. 

در این نمایش، صابر ابر، پانته‌آ پناهی‌ها، اصغر پیران، سهیلا صالحی، الهام کردا و فاطمه نقوی به ایفای نقش می‌پردازند و رویا تیموریان نیز به‌عنوان صداپیشه حضور دارد.

 اولین نکته در اجرای خون بس مکان اجرا است که قابی متفاوت را به نمایش می‌گذارد.  

در ابتدا نمایش با فضایی تقریبا خالی روبرو هستیم. یک خلوت‌گاه بزرگ که توسط بیست‌ و‌ هفت بدن با لباس‌هایی یکسان پُر شده است. کم کم دکور ظاهر می‌شود و در ادامه استفاده درست و به جا از ماشینری تالار وحدت، توجه تماشاچی را به خود جلب می‌کند. 

یکی از نقاط جالب این اجرا شکستن فاصله‌ اثر با تماشاچی است. جایی که صابر ابر، پانته‌آ پناهی‌ها، اصغر پیران و ... روی صحنه با تماشاچی ارتباط می‌گیرند و اصغر پیران با تعریفی از وضعیت جسمانی خود تماشاچی را به خنده می‌اندازد و در ادامه خطاب به آنها می‌گوید: چرا خندیدید؟ بنابراین مساله ارتباط و شکستن فاصله‌ در این اثر قابل توجه است.  

اما از نگاه تماشاچی بیش از هر چیز  طراحی صحنه، لباس‌ها، نور پردازی، هماهنگی و اجرای بی نقص بازیگران جلب توجه می‌کند تا مضمون نمایش بنابراین اجرا از متن جلوتر است. 

هر سه اجرا در بازی موفق‌تر هستند. در اجرای سوم بازیگرانی چون پانته‌آ پناهی‌ها، الهام کردا، اصغر پیران و سایر بازیگران حضوری تاثیرگذار دارند.

این نمایش پُرکار و پُرزحمت  قابل تحسین است اگرچه محتوای نمایش جای بحث دارد اما تماشای آن پیشنهاد می‌شود.